ยามเย็นย่ำ ตะวันเตรียมลับฟ้า
มองท้องฟ้าสีหม่นแบบคนเหงา
เดี๋ยวอีกนิดก็จะมีหมู่ดวงดาว
คงหายเหงาใช่ไหมคนไกลแฟน
มองหมู่ดาวพรายพร่างช่างไกลแสน
คนไกลแฟนยิ่งเหงามองดาวฉาย
ตรงขอบฟ้าตรงที่มีดาราพราย
อยากสบตาชายผ่านดาวดวงเดียวกัน
ฝากดวงดาวบอกด้วยช่วยย้ำเตือน
อย่าลืมเลือนสัญญาที่เคยให้
ระยะทางแม้ห่างใช่รักคลาย
อีกไม่นานเท่าไรคงได้เจอ