(อย่าน้อยใจเลย)
เช็ดน้ำตาเถิดน้องอย่าร้องไห้
เขาจากไปดีแล้วล่ะแก้วขวัญ
เขามาต่อเติมใจให้คืนวัน
เราได้ยิ้มสุขกันวันเขายัง
แม้มาจากน้ำครำอันต่ำต้อย
จากดงด้อยคนด่าว่าล้าหลัง
แม้สกุลรุนชาติขาดธนัง
คนเขาชังด่าทอราวขอทาน
เขาไม่เคยฉ้อฉกโกหกโลก
แม้สุดโศกแสบไส้-ใจสะอ้าน
กินเห็ดหอยปูปลามานมนาน
บ่กินเหล็กปูนปานพวกชาญโกง
เขาไม่เคย มักได้ กระหายกาม
รักศีล ข้อสาม เกือบสุดโต่ง
ศีลธรรม ครองตัว ทุกชั่วโมง
ธรรมโยง ครองศรัทธา ทุกนาที
เช็ดน้ำตาเถิดน้องหยุดร้องไห้
เขาจากไปเราโศกหมองทั้งน้องพี่
เทิดศรัทธา นบคุณงาม กราบคุณความดี
อันเขามี ต่อโลกหล้า อย่าน้อยใจ .
-----------------------------------------------------
รำลึก ก้องสยาม สิทธิราช
ทุกคนรักเธอ
ครูเพิ่งรู้ว่า เธอจากพวกเราไป
----------------------------------------------------
12 เมษายน 2547 17:23 น. - comment id 245965
ผมกลับไปโรงเรียนเก่าที่เคยสอนเมื่อปี 2536 เจอลูกศิษย์ที่มาร่วมงานเลี้ยงอำลา ผอ.ซึ่งลาออกจากราชการ พวกเขาเล่าให้ฟังว่า รุ่นพี่คนหนึ่ง ซึ่งก็เป็นลูกศิษย์ของผมด้วย จากไปแบบไม่มีวันกลับ คนเล่า เล่าแล้วก็ร้องไห้ ผมรู้ ว่าความรักความผูกพัน นั้นสำคัญกับใจของคนเพียงใด ผมยื่นกระดาษเช็ดหน้าให้เธอ และว่า ...........................................

12 เมษายน 2547 20:44 น. - comment id 246089
ไพเราะนะครับ :)

12 เมษายน 2547 21:16 น. - comment id 246110
สวัสดีครับคุณหมึกมรกต ชอบคุณมาก

13 เมษายน 2547 14:20 น. - comment id 246378
กลอนไพเราะมากๆๆๆๆๆๆๆเลยค่ะ การจากไปของคนเกิดขึ้นได้กับทุกคน แต่สิ่งหนึ่งที่เขาคนนั้นยังมีอยู่คือความดีค่ะ ชื่นชมในผลงานเสมอนะค่ะ

13 เมษายน 2547 17:30 น. - comment id 246602
ครับผม คุณพูดดีมาก
