:: คำปลอบจากคนนอก(หัวใจ) ::

นางสาวใบไม้

                    .......สำหรับเธอ......
          ...ฉันเป็นได้เพียงคนนอกสายตา
          เธอจึงไม่เคยรู้ว่าฉันเจ็บปวดแค่ไหน
          กับการรับรู้เรื่องราวของเธอที่เป็นไป
          ที่พอจะทำได้คือยิ้มให้อย่างหวังดี
                   ทั้งที่ยังคงห่วงใยเธอเหมือนเดิม
          ตั้งแต่วันแรกเริ่มมาจนบัดนี้
          แม้วันที่ผ่านมาเธอไม่เคยมองมาสักที
          แต่ความจริงใจที่ฉันมี...ยังคงมั่นในใจ
                   อาจทำได้แค่มองอยู่ห่างห่าง
          ทั้งที่อยากลบรอยอ้างว้างและหมองไหม้
          แต่สิทธิที่มี....ฉันเป็นได้แค่คนนอกหัวใจ
          สิ่งเดียวที่ทำได้.....ฉันจะคอยรับฟัง
                    หากวันนี้เธอจะมีน้ำตา
          ไม่แปลกหรอกนะ...ในบางเวลาที่สิ้นหวัง
          อาจมีบางครั้งที่จะท้อแท้หมดกำลัง
          แต่ไม่มีสุขหรือทุกข์ใดจะจีรัง...ในชีวิตเรา
                    เธอเองก็ใช่จะเป็นแค่คนไร้ค่า
          อย่างน้อยตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอก็ยังมีเขา
          มีวันเวลาที่ดี..ไว้คำนึงเพื่อให้ความช้ำบรรเทา
          ยังมีความทรงจำเก่าๆ....ไว้ปลุกปลอบดวงใจ
                   แม้วันนี้อะไรบางอย่างอาจแปรเปลี่ยน
          คืนวันยังคงหมุนเวียนให้ทุกอย่างผันแปรได้
          เพียงเธอยอมรับกับทุกอย่างที่เป็นไป
          แล้วสักวันเธอจะยิ้มได้....เหมือนฉันในวันนี้