ทุกวันผ่านได้พบประสบสาน
ทั้งงานการผองเพื่อนที่หลากหลาย
อีกผู้เป็นที่รักทั้งมากมาย
รวมอมิตรใช่สหายแต่ฝ่ายเดียว
เพียงงานผ่านพ้นไปก็ใจโล่ง
จิตปลอดโปร่งก็ยังต้องคอยเหลียว
เพื่อนเราหละคนที่รักใช่คนเดียว
ทั้งพ่อแม่พี่น้องเอี่ยวเกี่ยวกันมา
เมื่อเริ่มรุ่งวันใหม่ใช่ไหมหนอ
วันที่รอวันที่หวังความเจิดจ้า
เช้าวันใหม่ก้าวต่อไปกับเวลา
จะเหนื่อยหนักอ่อนล้าสักปานใด
บนหนทางการปีนป่ายที่ต้องเจอ
ความทดท้อก่อเสมอมิห่างหาย
แล้วตัวเราเล่าแกร่งพอหรือไร
มิมีหรือวันไหนจะอ่อนแรง
เหนี่อยกับงานหนักหน่วงมิห่วงเท่า
ตัวของเราล้าเพียงพักไม่สิ้นแสง
แต่ดวงจิตลึกเล่าเหงาสุดแรง
มิอาจเอื้อนเอ่ยแจ้งแก่ผู้ใด
เมื่อดวงไฟของวันหมุนมาสู่
ถึงประตูการพักความเคลื่อนไหว
จงพักเถิดพี่น้องพ้องเพื่อนไทย
เพื่อเพิ่มแรงแห่งวันใหม่คว้าชัยกัน
4 ธันวาคม 2548 11:41 น. - comment id 543669
ชอบ ๆ

4 ธันวาคม 2548 13:01 น. - comment id 543690
ด้วยรักและห่วงใยเช่นกันค่ะ กำลังใจค่ะ ... จะพาก้าวผ่านทุกสิ่งทุกอย่างไปได้ด้วยดี เอมเชื่อว่างั้นนะคะ

6 ธันวาคม 2548 14:12 น. - comment id 544045
++++ ++ + ไม่มีสักวัน..ที่ไม่อ่อนแรง.. แต่..สู้นะ.. + ++ +++

6 ธันวาคม 2548 14:24 น. - comment id 544050
มาเยี่ยมนะ
