Prayad
หมอกเมืองเหนือหนาวหมอกเมืองเหนือเบื่อคนหลายรักคิดถึงวงพักตร์อกหักซ้ำสองเมฆม่านผ่านพัดสัมผัสผิวผ่องลมหวนทวนล่องนวลน้องแรมไกลหนุ่มเมืองร้อยเอ็ดเตร็ดเตร่เหว่ว้าจากบ้านเมืองมาน้ำตารินไหลรักคนไกลถิ่นถวิลเพียงใจที่แท้เขาไม่ไยดีปรีดาหักอีกยังไหวหัวใจชอบหักรักแล้วแคล้วรักจักไม่ใฝ่หาหยุดคำแสลงเสียดแทงอุราฝากไว้กับฟ้าอำลาความรักอีสานแดนเฮาเขาชิงชังซ้ำไม่โทษเคราะห์กรรมที่ทำเราหนักโทษใจตัวเองชอบเก่งดีนักอยากเยี่ยมเทียมศักดิ์มักสูงยูงทองเมืองเหนือแดนงามก็ตามเมืองนั่นไม่อยากใฝ่ฝันสัมพันธ์เกี่ยวข้องอีสานเขาทำช้ำมาหน้านองชลนัยน์ไหลล่องต่างลำน้ำปิงหนาวหมอกเมืองบนสู้ทนห่มผ้าไม่อยากเห็นหน้าดวงตาของหญิงอยากอยู่เด
1829
0
0
หน้าส่วนตัว
