**พาฝัน**
...โลกดูเงียบลงไป..รึเปล่า
ทำไมความเหงามันมากมายอย่างนี้
ความอ้างว้าง..ก็มากกว่าที่ควรมี
ซึมเศร้ากว่าทุกที...ที่เคยเป็น
...ใจมันด้าน-ด้าน ...ชา-ชา
และอ่อนล้า..เกินกว่าที่ใครเห็น
หัวเราะแต่ละครั้งมันช่าง..ดูยากเย็น
ความรู้สึกที่หลบเร้น . . เผยให้เห็นในแววตา
...ไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น
ขออยู่กับความเป็นฉัน..ที่ไม่เคยค้นหา
ได้รู้จักกับบางคนที่ซ่อนภายในใจ..เรื่อยมา
คนขี้เหงาแสนเหว่ว้า...ใจเปราะบาง
หมดหวัง..สิ้นกำลังใจ
ไม่มีแล้วใช่ไหม..ใครที่คอยอยู่เคียงข้าง
เหลือเพียงฉันกับความทรงจำสีจาง-จาง
จะมีใครรับรู้บ้าง..ว่าฉันกำลังเหงาใจ
. .ฉันคงต้องอยู่คนเดียวอย่างนี้
และไม่มีใครต้องการแ
1151
9
0
หน้าส่วนตัว
