สายฝนโปรยจากฟ้า ลงดิน
ป่าซับสายฝนริน เก็บไว้
ขาดป่าขาดน้ำกิน อาบทั่ว
รักษ์ป่าเหมือนรักษ์ให้ ปริ่มน้ำอยู่คง
จิตจงจิตก่อเกื้อ อาทร
รักษ์ป่ารักชีพวอน ช่วยค้ำ
ปลูกป่าอย่าตัดรอน รานโค่น
หมดป่าหมดชีพซ้ำ หมดสิ้นชาติไทย.