จำปา มาลาใจ

เฮาชาวดอย

    จำปา  มาลาใจ
    ดอกจำปาหอมหวนชวนหลงใหล
ประทับใจไม่รู้สิ้นทั้งกลิ่นสี
สองสวรรค์จรรโลงโขงนที
เชื่อมน้องพี่ไทยลาวเจ้ามาลา
   คือดอกไม้แดนดงพงไพรพฤกษ์
ดอกสำนึกเตือนเรียมรักตระหนักค่า
ให้ภูมิใจในคำดวงจำปา
ฟังทุกคราคิดทุกครั้งยังเตือนใจ
   เป็นดอกไม้ในป่าค่าน้อยนิด
แต่ดอกไม้ก็วิจิตรทุกสมัย
ครั้นอยู่ดินงามดินทุกถิ่นไป
ครั้นบานไหวหทัยชื่นรื่นอุรา
   เหมือนดอกไม้ดอกนี้อ่อนต่อโลก
แต่ก็โชกเลือดนักสู้อย่างผู้กล้า
ถ้าจะบอกดอกไม้ไร้ราคา
ก็เป็นสิ่งบูชามาช้านาน
   หรือดอกไม้มีไว้ให้เด็ดเล่น
เหมือนดังเป็นดอกริมทางคนย่างผ่าน
แต่เจ้าคือดอกไม้แห่งสายธาร
เพื่อเบ่งบานลูกข้าวเหนียวเก็บเกี่ยวชัย
    ใช่ดอกฟ้างามอยู่คู่กับฟ้า
แต่เจ้าคือเพื่อนน้ำตาคราร่ำไห้
ณ วันหนึ่งซึ่งเมื่อไม่เหลืออะไร
แต่ยังเหลือหัวใจให้จำปา
    สู้เถิดเพื่อนจำปาข้าร่วมสู้
เจ้าต้องอยู่คู่แผ่นดินคู่ถิ่นหล้า
หอมเย็นเย็นของเจ้าเคล้าน้ำตา
คือความกล้าความแกร่งแรงพลัง
  ความแกร่งกล้าเช่นนทีดอกสีขาว
มิใช่ดาวโดดเด่นเป็นความหวัง
คือดอกดินอยู่ดินแผ่นดินยัง
อาบเลือดกรังแห่งนักสู้คู่เมืองลาว