ฟ้าแลบ ฟ้าร้อง ฟ้าผ่า - เมขลากับรามสูร (กลบทนิราวสาน)

สุริยันต์ จันทราทิตย์

(โคลงมหาสินธุมาลี)
	
     ๏ เปรี้ยงเปรี้ยงเสียงกึกก้อง....คัคนานต์
รามสูรขว้างขวาน.........................แน่แล้ว
เขวี้ยงใส่ยอดเยาวมาลย์..............เมขลา
หวังช่วงชิงดวงแก้ว...........เลิศล้ำฦๅสรวง
     ๏ นางควงวชิรแก้ว................มณี
ยวนยั่วเย้ยจรลี..........................หลีกเร้น
แวววาบปลาบเปล่งสี...................ทิพย์จรัส
อสุราตีอกเต้น	...................นัยน์พร่าเคืองพาล
(เปษณนาทฉันท์)
     ๏ ก็ซัดขวานฟาดพิฆาตนารี
				
เหาะเหินหาวหนีมิต้องคมขวาน
แหละควงแก้วยั่วมิกลัวรอนราญ
					
ประกายแก้วฉานสว่างเวหา
     ๏ "อุเหม่เหม่!นางนะช่างร้ายนัก
				
มิพรั่นพรึงยักษ์และคมขวานข้า
เถอะทำอวดเก่งบ่เกรงฤทธา	
				
จะม้วยชีวามิช้านานนัก"
     ๏ "ชะ!ทำพูดไปกระไรนั่นนี่
				
ชิ!ทำอวดดีจะตีหาญหัก
มิเคยเกรงใครปะไรเพียงยักษ์
					
ริบังอาจจักจะลักแก้วไป"
     ๏ ประกายฉัพพรรณอนันต์รังสี
				
ณ ดวงฤทธีมณีวาบไหว
ฤฉายแวววาดก็สาดแสงไกล
กระทบเนตรนัยน์อสูรบัดดล
     ๏ ก็แสบนัยน์ตาเพราะพร่ามัวมิด
				
แหละโทสาจิตก็บันดาลผล
ก็กู่กึกก้องก็ร้องคำรณ
					
และเขวี้ยงขวานตนกระหน่ำนงคราญ
(โคลงมหาสินธุมาลี)
     ๏ เปรี้ยงเปรี้ยงเสียงกึกก้อง....คัคนานต์
รามสูรขว้างขวาน.........................แน่แล้ว๚๛