กระพริบพราววาววับประดับฟ้า
ดวงดาราละอองดาววับวูบไหว
หริ่งเรไรไพรป่ากว้างกังวานไกล
ดวงแขไขทายทักคนหว่านดาว
จับแขไขไถคราดหว่านดาวระยับ
พลันวาววับพริบพราวเกลื่อนกลางหาว
เกร็ดแก้วขาวพราวแต้มฟ้าพลันสกาว
ละอองดาวพราวพร่างฟ้าเริงระบำ
หว่านดาวพรายพร่างพรมชโลมโลก
ให้คลายโศกประดับคืนให้คลายเหงา
เป็นเพื่อนเคล้าคลอเคลียจันทร์ประหนึ่งเงา
ดาราเฝ้าแต้มแต่งฟ้ายามค่ำคืน
รัตติลางเลือนเอื้อนชมฟ้าให้วาววับ
แสงจันทร์ขับน้ำค้างพรมให้แช่มชื่น
หมดหน้าที่คนหว่านดาวพราวพร่างคืน
นภารื่นดาวเรืองระยับเริงร่ายรำ..........
21 มกราคม 2546 11:30 น. - comment id 105700
ปุจฉา..........
ใครกันนะคนหว่านดาว.....
................ทำให้โลกมีสีสันยามราตรี.............

21 มกราคม 2546 11:43 น. - comment id 105706
วิสัจฉนา.........
คนหว่านดาวมาจากปลายฟ้า
อยู่ไกลตาจนเธอมองไม่เห็น
แต่มาแวะทักทายเธอทุกเย็น
เธอจะเห็นเค้าได้ยามมีแสงดาว
ฮ่า....ฮ่า.... ขอบคุณนะที่มาเยี่ยมเยือน

21 มกราคม 2546 11:51 น. - comment id 105708
ชอบครับ ไม่ได้แกล้งพูด ชอบกลอนนี้เพราะชอบดาว

21 มกราคม 2546 15:02 น. - comment id 105755
ช่างละเมียดละไมต่อความรู้สึกเหลือเกินครับ

21 มกราคม 2546 20:08 น. - comment id 105817
..ชื่นชม ร้อยเรียงภาษาสวยไพเราะ ชอบมองดาวที่คุณหว่าน เหนื่อยไหมคะคงต้องหว่านดาวทุกคืน..

22 มกราคม 2546 21:04 น. - comment id 105998
อ่ะ ๆ วานไปว่านมา ตกลงมาแถว ๆ ทะเลบ้างหรือเปล่าคะ เหนี่ยแหงนคอรอรับดาวอยู่อ่ะ ปวดคอไปหมดแย้ววววว..... คริ คริ แวะมาเยี่ยมค่ะ

27 มกราคม 2546 12:01 น. - comment id 106574
ขอบคุณนะ สำหรับความคิดเห็น โปรดติดตามตอนต่อไป.........ถ้ามุขไม่ตันซะก่อน ก็คงจะมีกลอนต่อไปมาลง.....
