โอ้อาลับใจหายมิวายแล้ว
เหมือนกับแก้วพลัดตกอกข้าเอ๋ย
จากสงขลาบ้านเกิดมาล่วงเลย
จึงเฉลยเป็นบทกลอนวอนเล่ามา
เมิองสงขลาน่าอยู่ดูน่าเที่ยว
เมืองสงขลาไม่เปลี่ยวใจไม่เหงา
ริมหาดทรายชายทะเลเสน่ห์เร้า
ทำให้เฝ้าคิดถึงจึงเขียนกลอน
สมิหลาชาดหาดสะอาดยิ่ง
มองแลสิ่งภูเขาเล่าสิงขร
สะพานเปรมยาวใหญ่ใจอาวรณ์
แต่ครั้งก่อนเคยผ่านบ้านผมเอง
อยากจะกลับไปเยือนเมืองสงขลา
แต่ไม่มีเวลาที่เหมาะเหมง
เฝ้าแต่นึกถึงภาพวาดบรรเลง
เท่านี้เองก็สุขใจในบ้านเรา
31 กรกฎาคม 2547 10:45 น. - comment id 303231
คิดถึงสงขลา............แล้วตอนนี้อยู่ใหนหล่ะค่ะ... ...เม็ดซายน์ก้อเป็นคนจังหวัดสงขลาเหมือนกัน. ....ตอนนี้ก็เรียนอยู่ที่นี่......คิดถึงบ้านก็กลับมาสิค่ะ...สงขลายินดีต้อนรับ....... ................/*--*/....

20 กรกฎาคม 2549 11:57 น. - comment id 414676
คิดถึงสงขลาเช่นกัน ไม่รู้เมือ่ไรจะได้กลับ ดีใจที่มีคนร่วมชะตะ.......ไม่ได้คิดถึงอยู่คน เดียว
