นที
ตะวันคล้อยลอยเลื่อนจวนเคลื่อนลับ
แสงทองจับนทีงามอร่ามแสง
ทอประกายวาววับวับวาวแวม
สาดส่องแสงส่งแรงก่อนแรมลา
ลมลูบไล้ผิวน้ำเป็นริ้วคลื่น
กลิ่นรวยรื่นโชยชื่นระรื่นแผ้ว
แสงระยับจับสายน้ำเพริดพราวแพรว
ดังเกร็ดแก้วผุดผาดอาบนที
..แสงศรัทธา ณ ปลายฟ้า..
1 12 - 44
1 ธันวาคม 2544 20:39 น. - comment id 22275
กลอนเพราะค่ะ........แสงระยิบระยับเกิดจากแดดกระทบผิวน้ำเจ้าพระยาใช่ไหมคะ....สวยนะคะ...

1 ธันวาคม 2544 21:55 น. - comment id 22291
รู้สึกเหมือนได้ไปนั่งดูพระอาทิตย์ตกดินที่ไหนสักแห่งเลยจ้ะ

2 ธันวาคม 2544 03:11 น. - comment id 22323
เขียนได้ลึกถึงจินตนาการเลยจ้า....

2 ธันวาคม 2544 13:12 น. - comment id 22392
เยี่ยมจ้ะ

2 ธันวาคม 2544 16:07 น. - comment id 22436
เห็นภาพพจน์ดีนะจ๊ะ

4 ธันวาคม 2544 22:32 น. - comment id 22843
เพราะจับใจเลยค่ะ

5 ธันวาคม 2544 01:07 น. - comment id 22873
กลอนเพราะมากครับ

5 ธันวาคม 2544 07:39 น. - comment id 22926
เคยเห็นภาพแบบนี้มาแล้ว ยิ่งได้อ่านผลงานนี้ก็ยิ่งอยากจะกลับมาดูภาพนี้อีกจังเลย ต้องหาโอกาสไปดูอีกสักครั้ง....เขียนได้ดีครับ
