สิ้นแสงสาดส่องสู่หล้า
พสุธาพร่างพรมลมต้อง
สกุธา ส่งเสีงสำเนียงร้อง
กึกก้องกังวานทั่วไพร
ยามเย็นอาทิตย์อ่อนรอนแสง
สิ้นแรง ส่องแสงสว่างไสว
ยินแต่เสียงร้องจักจั่นเรไร
ดั่งจะประกาศชัยในรัตติกาล
ย่ำค่ำลมหนาวพัดพา
ยามต้องกิ่งไม้ใบหญ้าพริ้วผ่าน
ค่ำคืนแห่งไพรแสนยาวนาน
มีเพียงแสงจันทร์สาดผสานกับดาว
ดึกแล้ว น้ำค้างพร่างพรม
พริ้วผสมกับลมแห่งความหนาว
กว่าจะเช้าน้ำค้างคงพร่างพราว
เกาะกิ่งใบหญ้าจนเช้าจึงจางไป
ธรรมชาติสวยงามแห่งป่า
พื้นที่พึ่งพิงแก่สัตว์นานานให้อาศัย
อนุรักษ์ไว้เถิดเพื่อคนรุ่นต่อไป
ป่าไม้เมืองไทยช่างอุดมสมบูรณ์
20 ธันวาคม 2544 18:24 น. - comment id 26344
อ่านแล้วนึกถึงป่าหน้าหนาวเลยค่ะ อยากไปปีนเขา ซะแล้วสิ ^-^

21 ธันวาคม 2544 06:44 น. - comment id 26487
นึกถึงตอนไปกางเตนท์นอนในป่าจัง

21 ธันวาคม 2544 07:29 น. - comment id 26491
ชอบป่าเชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน มากจ้ะ

21 ธันวาคม 2544 17:05 น. - comment id 26569
อยากไปเที่ยวป่าใใจังเลย

13 มกราคม 2545 04:12 น. - comment id 30147
I wanna be there...with...some one like you....
