ทุ่งทอง
เหลืองอร่ามกระจ่างงามทั่วทิวทุ่ง
ไอหมอกอุ่นโอบอุ่มก่อนรุ่งสาง
เห่ลมหนาวพัดพริ้มริ้วใบบาง
กลิ่นไอจางของดินชื่นรื่นฤทัย
แล้วแดดอุ่นก็เริ่มรุ่ง ณ โค้งฟ้า
ส่องแสงสาดอาบแสงจ้าชวนเคลิ้มฝัน
ประกายแดดหยอกไอหมอกเกินจำนัน
ทานตะวันค่อยฟื้นตื่นคืนนิทรา
สายลมเย็นเชยพัดอย่างอ่อนอ่อน
ทั่วทุ่งทองไหววาบเป็นริ้วสาย
ดังคลื่นทองสาดซัดงามพริ้งพราย
ส่องประกายประดับไว้บนผืนดิน.......
แสงศรัทธา ณ ปลายฟ้า
19 มกราคม 2545 17:20 น. - comment id 31171
แต่งใช้คำให้เห็นภาพเพราะๆๆ แต่ขอตินิดหน่อยละกันน๊า คำกลอนบทที่ 2 ไม่สัมผัสกับบทที่ 2 ตรงที่สัมผัสระหว่างบทจ๊า นอกนั้นดีหมดเลยแหละ

19 มกราคม 2545 17:24 น. - comment id 31172
เอ๊ยรีบไปหนอ่ย คำกลอน บทที่ 2 ไม่สัมผัสกับ บทที่ 3 จ๊า การสัมผัสระหว่าง บทจ๊า อิอิดันรีบส่งไปหน่อยเลยผิดพลาด ..... คงได้อ่านกลอนดีๆอีกแล้วครับท่าน

20 มกราคม 2545 12:28 น. - comment id 31264
รู้สึกทึ่งกับนักเขียนที่แต่งกลอนแนวชมธรรมชาติได้ไพเราะทุกคนเลยค่ะ เพราะตัวเองรู้สึกว่ายากมากที่จะหาคำที่เพราะและพริ้วลงตัวได้อย่างสวยงามแบบนี้ และก็พยายามแต่งอยู่ค่ะ

20 มกราคม 2545 17:19 น. - comment id 31322
อิอิ คุณโคลอน ต้องอิมเมจ น๊าพยามเข้ไว้แล้วจะมีไรใสปิ้งๆให้ออกมาไงล่ะครับป๋ม

20 มกราคม 2545 22:04 น. - comment id 31363
ใช้ภาษาสวยมาก....ทำให้อยากไปยืนอยู่กลางทุ่งนี้จังเลยจ้ะ

21 มกราคม 2545 21:02 น. - comment id 31489
ใช้คำได้เพราะมากครับ

23 มกราคม 2545 12:12 น. - comment id 31708
อยากไปอยู่ตรงนั้นจัง...

24 มกราคม 2545 04:05 น. - comment id 31856
ไปด้วยคนนึงนะ....
