ดวงอาทิตย์จะลับแล้ว
เมฆสีแดงพราวแพรวบนฟ้า
น้ำสะท้อนแวววับจับตา
จิ้งหรีดเรไรเริงร่าส่งเสียงระงม
คลื่นกระทบฝั่งครืนครืน
ต้มมะพร้าวยืนชมสุขสม
รอคอยกระแสแห่งสายลม
พัดมาให้รื่นรมย์เย็นใจ
เหล่านกกาบินกลับบ้าน
รัตติกาลเริ่มมาใกล้
มองไปยังขอบฟ้าทะเลไกล
แสงไฟเรือประมงวับแวม
ดวงอาทิตย์ลับไปแล้ว
ความวาวแววของน้ำก็จางหาย
เหลือแต่คลื่นที่ยังซัดอยู่ไม่วาย
ดวงดาวเริ่มเผยกายพร้อมดวงจันทร์
ดึกแล้วแก้วตาจ๋า.......
โอ้น้องยา..เจ้าจงหลับฝัน
รอคอยแสงรุ่งแห่งตะวัน
ปลุกเจ้าให้ตื่นขึ้นอีกครั้งวันใหม่เอย
12 มีนาคม 2550 09:58 น. - comment id 669091
ถ้ามีคนคอยปลุกทุกเช้า นาฬิกาปลุกก็ไร้ความหมายค่ะ

12 มีนาคม 2550 10:53 น. - comment id 669139
สายแล้วค่ะ ไม่มีคนคอยปลุกเลยสายประจำ

12 มีนาคม 2550 10:58 น. - comment id 669148
ฟ้าตอนค่ำๆบางวันก็สีแดงน่ากลัวนะคะ

12 มีนาคม 2550 11:47 น. - comment id 669187
ถึงฟ้าจะน่ากลัว แต่คนยังน่ารักนะคะ เหมือนทุกคนที่เข้ามาให้กำลังใจค่ะ ขอบคุณค่ะ

12 มีนาคม 2550 15:36 น. - comment id 669330
ดีจังไม่ต้องมีนาฬิกาปลุก..มีคนปลุกแทนแล้วนี่นา..

12 มีนาคม 2550 16:48 น. - comment id 669400
บางครั้งก็ดีใจนะค่ำแล้ว... เพราะนั้นหมายถึง...การต่อสู้สิ้นสุดแล้ว...

12 มีนาคม 2550 18:00 น. - comment id 669502
ใกล้ค่ำยิ่งดำดิ่งให้หวงแห่งความคิด

13 มีนาคม 2550 10:35 น. - comment id 669842
คุณกุหลาบขาว...เป็นการประหยัดค่าถ่านนาฬิกางัยคะคุณแมงกุ๊ดจี่...ใกล้ค่ำให้นอนเองแรง...เพื่อรับการต่อสู้ครั้งใหม่ในวันรุ่ง

13 มีนาคม 2550 10:36 น. - comment id 669843
เปเป้ซังจ๋า..... ขอบคุณจ๊ะที่เข้ามาเยี่ยม
