ร รร รรร
มิอาจหลุด หลบพ้นผ่าน วานวันเก่า
จมความเศร้า เร้ารุมใจ ให้โศกศัลย์
ความพลาดผิด ติดตราตรึง คะนึงนันต์
ทุกคืนวัน ฝันเฝ้าหลอก หลอนหัวใจ
เมื่อไรหนอ เมื่อไรกัน จะหลุดพ้น
หรือรอจน จิตแดดับ ดิ้นครรไล
ขอทีเถอะ ถ้าหาก ไม่มากไป
ขอหัวใจ ลืมเลือน ละลายลา.