อยู่กับตัวเอง
...คิด...
ว่าทำไม
เธอมิอาจอยู่กับฉัน
ที่ของเรา...
ก็คงมิอาจเป็นเป็นเหมือนเก่า
สิ่งที่เหลืออยู่
อาจเป็นสิ่งเตือนความหมาย
...สำหรับเรา
แต่...
เพื่ออะไรล่ะ...?
ในเมื่อทุกสิ่งทุกอย่าง
เปลี่ยนแปลง
...
หูกวาง
ปลิดใบเก่าทิ้ง
ทับถม...
ผลิยอดอ่อนเพื่อวันต่อไป
หลาย-หลายอย่างในชีวิตฉัน
...คงเปลี่ยนไป
ในเมื่อทุกสิ่งทุกอย่าง
...เปลี่ยนแปลง
22 พฤษภาคม 2550 13:48 น. - comment id 699702
--แปลกใจมากที่เห็นกลอนนี้ มันช่างดูคุ้นชินเห็นจนเจนตาไม่น่าเชื่อว่ายังจำมันได้อีก----เรายังเก็บมันไว้เลยอ่านแล้วคิดถึงวันเวลาเก่าๆๆ

24 พฤษภาคม 2550 10:11 น. - comment id 700526
เด็กอ้วน : กว่าจะได้เข้ามาดูเข้ามาตอบ...กลอนมันเหงามาตั้งกี่วันแล้วล่ะเนี่ย...ลงให้เจ๊เลยนะบทเนี้ย![]()

3 พฤศจิกายน 2550 10:42 น. - comment id 781936
เราไม่อาจหยุดทุกอย่างให้อยู่กับเราได้ สิ่งเดียวที่จะอยู่กับเราก็คือความจริง ไม่ว่ารักจะล้มยังไงขอให้เรายืนอยู่ได้ ด้วยตัวเรา อย่างน้อยก็มีเขาคนนึงที่พร้อมจะยืนข้างๆ เบียต่อไป..สัญญา

14 พฤศจิกายน 2550 13:34 น. - comment id 788353
ผู้หญิงมือสองจ้า : อืม...ขอบใจนะสำหรับทุกความห่วงใย แต่รู้มั้ยยังมีอีกอย่างนึงที่ยังคงอยู่กับเรา... ...ความทรงจำไงล่ะ

10 กันยายน 2554 13:54 น. - comment id 1207762
จะได้ส่งการบ้านแล้วนิ
