เมื่อดอกรักเบ่งบานทั่วลานถิ่น
อายอวลกลิ่นกำจายร่ายเสน่หา
มวลมนุษย์ครุฑยักษ์นาคเทวา
ภูตนางฟ้าหลงระเริงบันเทิงใจ
มีขันแข่งแต่งแต้มแซมสีสัน
มิคร้ามครั่นพรั่นระย่อท้อหวั่นไหว
ร่ายสังคีตดีดบรรเลงบทเพลงไป
ทำนองใหม่หวานหวิวพลิ้วกังวาน
ร้อนแรงฤทธิ์พิษซอกซอนเกสรรัก
รุ่มร้อนหนักในอารมณ์เกินข่มต้าน
กัดแทรกซึมเซาะใจไร้ทัดทาน
ซับซาบซ่านเกาะเกี่ยวกุมสุมห้องใจ
ลืมตัวตนก่นเพ้อชะเง้อหา
ต่างไขว่คว้าเก็บดอกรักไร้ผลักไส
มนต์ดอกรักสลักหอมย้อมยวนใจ
น่าแปลกไหมไอกลิ่นรักจักร้อนแรง
ถึงโลกดับลับลาขอบฟ้ากว้าง
รักใช่จางร้างกำจายอายแอบแฝง
กลิ่นกรุ่นหอมห้อมใจใช่จำแลง
มนตราแห่งดอกรักถักนิรันดร์.
2 กุมภาพันธ์ 2552 07:20 น. - comment id 944297
สุดยอดครับ...นางฟ้าที่รักของอินสวน

2 กุมภาพันธ์ 2552 13:33 น. - comment id 944552
ุถูกครับ เห็นจริง ทุกสิ่งอันครับ *--*

2 กุมภาพันธ์ 2552 17:01 น. - comment id 944768
ความรักทำให้โลกสดใสเสมอค่ะ

2 กุมภาพันธ์ 2552 20:15 น. - comment id 944852
ยอดเยี่ยมจริงๆค่ะ

7 กุมภาพันธ์ 2552 11:56 น. - comment id 946970
อย่าเปลี่ยนเป็นนางฟ้าที่น่าชังของใจคุณอินสวน เสียก่อนนะคะ ไม่งั้นหนูนางฟ้าแย่เลย

7 กุมภาพันธ์ 2552 11:57 น. - comment id 946971
ขอบคุณค่ะคุณเอื้องคำ

7 กุมภาพันธ์ 2552 11:58 น. - comment id 946972
ตริงรึคะคุณomebody

7 กุมภาพันธ์ 2552 11:59 น. - comment id 946973
ขอบคุณค่ะคุณนรศิริ
