วังเวงโหวงเหวง
วิชชุมมาลาฉันท์ ๘
ดาวทอแสงงามวาบวามท้องฟ้า
เพลิดเพลินทุกคราดึกดื่นชื่นใจ
ยืนมองมั่นหมาย..ริมชายป่าใหญ่
เสียงลมพราวไพร..พัดร่างพร่างเย็น
เรไรร่ำร้อง.......เสียงทองหวานแว่ว
ไผ่ครวญผิวแผ่ว.....คลอขับลับเร้น
ได้ยินเสียงหนึ่ง....ตราตรึงใจเต้น
โหยหวนคล้ายเป็น...ภูตพรายรำพัน
คนเที่ยวป่าภู.....พร้อมหมู่มากมี
กางเต้นท์แถวนี้...แล้วนอนรับฝัน
เพียงเราเดียวดาย..ผีร้ายเหมือนกัน
หลับแล้วทั้งนั้น......ดึงขาใครดี!ฯ
อริญชย์
๖/๗/๒๕๕๕