*** ฉันคงยิ้มได้ต่อหน้าผู้คน ***
แอบซ่อนความหมองหม่น อย่างอ่อนล้า
หัวใจก็ยังเต้นได้คล้ายนาฬิกา......
......ทำงานไปจนกว่าจะหมดลาน......
*///*///*///*///*///*///*///*///*///*///*///*
...มองเหมือนไม่มีความทุกข์...
อาจใช่ฉันมีความสุข....กับฝันหวาน...
มีเธออยู่ในความทรงจำของวันวาน...
ไม่ต้องการความอาทรจากใคร....
*///*///*///*///*///*///*///*///*///*///*///*
...แต่มีบางอย่าง อยากให้เธอรู้...
รักยังวนเวียนอยู่ ในความอ่อนไหว
รอโอกาสดี...บอกความรู้สึกนี้จากใจ
ว่าเวลาที่ผ่านไป........ยังรักเธอ........
*///*///*///*///*///*///*///*///*///*///*///*
ไม ก้านส้มแต่ง
9 ตุลาคม 2546 22:19 น. - comment id 173371
เป็นกลอนที่อ่านแล้วใช่เลย ความรู้สึกคุ้นเคยในใจนั้น เป็นกลอนที่แต่งได้ดีและรู้สึกผูกพัน ขอบอกเพียงสั้น ๆ ว่าชอบจังกลอนนี้ ***เป็นกลอนที่ดีมากๆๆๆๆๆเลยค่ะ ผู้หญิงไร้เงาก็ชอบกลอนบทนี้เหมือนกันค่ะ ถูกใจใช่เลยค่ะ***

10 ตุลาคม 2546 14:03 น. - comment id 173518
ใช่เลยคะโดนใจ เลยเอามาฝากกัน
