บางที กับบางหน กับบางคน
ก็บางคนนึกว่าตนพิเศษ
สุดท้ายก็มองอาจทุเรศ
ไม่วิเศษกว่าใคร ใคร
บางคน บางหน ก็ตีค่า
ตีราคา ของคนที่ทุกข์เข็ญ
เป็นสัตว์ร้ายที่เลิอดเย็น
ยังทำเป็นแสร้งเดียงสา
คงคิดว่าเป็นนางเอก
บทปั้นเสกให้สุขสันต์
แต่บทนี้ไม่มีทุกวัน
เลิกเล่นพลันบทจบลง
ลองหันมองสิความจริง
จงละทิ้งบทแห่งฝัน
แล้วมองมองที่ตัวฉัน
มองว่ามันคิดอย่างไร??????????????????????