เดินคนเดียวบนถนนที่อ้างว้าง
ไม่มีใครเดินร่วมทาง.....ช่างหวั่นไหว
ฟ้าที่นี่ไม่มีดาว.....บอกทางใด
ไม่มีเลยไม่มีใครบอกเส้นทาง
ฟ้าจ๋าฟ้าเหตุใดฟ้าไร้ดาวหนอ
ทดแล้วท้อหม่นไหม้ใจอ้าวว้าง
เจ็บปวดช้ำเท่าไหร่ในร่างบาง
ไร้แสงไฟส่องทางหนทางไป
เธออยู่ไหนใกล้หรือไกลจากตรงนี้
ช่วยฉันทีบอกทางสว่างไสว
มืดเหลือเกินมองไม่เห็นเส้นทางใด
เดินคนเดียว...ช่างหม่นไหม้ใจร้าวราน
หนาวน้ำค้างพร่าพรมลมพลิ้วโบก
เพลงลมโศกกระจายไอจนแผ่ซ่าน
หนวาเหลือเกินไม่มีแรงจะต้านทาน
ไม่มีใครเจือจานความอุ่นไอ