มาร้อยแก้วร้อยกรองเป็นมาลัย
คารวะครูไทยกวีศรี
มาร้อยเรื่องร้อยราวเป็นมณี
บรรณาการครูกวีศรีแผ่นดิน
เมืองสยามเมื่อยามสงบศึก
กลอนล้ำลึกเกิดได้ไม่รู้สิ้น
แม้จับดาบฟาดฟันชีพอาจิณ
แต่ร่ายกลอนใฝ่ถวิลยังงดงาม
แม้กาลล่วงเลยผ่านยุคสมัย
ความวิไลยังแทรกซึมทั่วสยาม
อันชนไทยไม่สัดทัดเรียงร้อยความ
เขาจะหยาบแสนต่ำช้าไม่มีดี