โอ้นี่หรือคือความรักประจักษ์แจ้ง
ดุจดั่งแสงประกายดาววับวาวไข
กระพริบริบหรี่แล้วคลายสูญไป
เหมือนรักใครหายวับไปกับตา
ครั้นรักติดห้วงหทัยใจเรียกร้อง
เพื่อหมายปองตามรักจักเรียกหา
ดั่งบ่วงบาศพาดพันกันไปมา
คล้องวิญญาแล้วหายมลายไป
นี่นะหรือความรักสุดแสนรัก
คล้ายกับดักกักดวงใจไม่ผ่องใส
พรานล่อเนื้อเถือรักจากดวงใจ
เมื่อได้ไปแล้วสลัดพลัดพรากกัน
โลกนะโลกนี้หรือคือโรครัก
สุดแสนภักดิ์รักไปคล้ายเนื้อสมัน
ถูกเขาถากถอนเถือเนื้อทุกวี่วัน
แต่ก็หันกลับสู่รักแปลกใจจริง
อนิจจาโรคความรักมักแตกยอด
พอเล็ดลอดปลอดภัยในทุกสิ่ง
ยังถูกแมลงหนอนกัดจนหยุดนิ่ง
จนทุกสิ่งสร้างไว้หายมลายพลัน
ฉันสาธกวกเวียนไว้เพื่อให้คิด
จึงลิขิตบทกลอนอักษรสมานฉันท์
สร้างตำนานผ่านรักมาไว้ให้แก่กัน
เพื่อสร้างสรรค์คนที่คิดรักจักได้ชม.
แก้วประเสริฐ.
7 เมษายน 2547 15:33 น. - comment id 242858
นี่แหละคือความรัก ที่ประจักษ์แจ้งไว้ให้ มีสุขทุกข์เคล้าไป ให้หัวใจพิสูจดู >>แต่งได้ไพเราะดีนะคะ

7 เมษายน 2547 15:42 น. - comment id 242871
..๏ อันสุขลาภยศพร้อม.....................สรรเสริญ ใครลุ่มหลงเพลิดเพลิน.....................ค่ำเช้า ยามเมื่อเสื่อมสิ้นเกิน.........................ระงับจิต ทุกข์โศกจักรบเร้า..............................รุ่มร้อนฟูมฟาย ๚

7 เมษายน 2547 15:44 น. - comment id 242875
เพราะจัง ... พักนี้เขียนกลอนเศร้าจังเลยนะคะ

7 เมษายน 2547 15:47 น. - comment id 242880
รักเอย ชื่นฉ่ำชูใจ ผมละคนหนึ่งที่คิดจะรักต้องขอบคุณด้วยละกันสำหรับข้อคิดล่วงหน้า ครับโผ้ม

7 เมษายน 2547 15:59 น. - comment id 242891
เพราะมากกกกกกกกค่ะ เปรียบเปรยได้เริ่ดหรูมาก นี่แหละรัก จริงๆเลยค่ะ

7 เมษายน 2547 16:05 น. - comment id 242901
นี่ละความรัก ค่า ^__^ กลอนไพเราะค่ะ ชอบ

7 เมษายน 2547 16:40 น. - comment id 242936
แสนหมื่นพันล้านรักประจักษ์แล้ว สุขสม-แห้ว-แคล้วรัก-อกหักสุม มิสมหวังพลั้งพลาดอาจร้าวรุม แต่สาวหนุ่มยังตกหลุมชุมนุมกัน มารับไปทดลองปองสวาท ใครสามารถรับรักไปให้สุขสันต์ ที่พลาดไปรางวัลใจได้รู้พลัน บทเรียนนั้นท่านว่า..ประสบการณ์ ..

7 เมษายน 2547 18:14 น. - comment id 242983
ยิ่มตาม..ก็ยิ่งหนี.... นี่ใช่มั๊ยคะที่เรียกว่า..ความรัก.. ................. กลอนเพราะมากค่ะ ^_^

7 เมษายน 2547 19:37 น. - comment id 243019
เพิ่งมีโอกาสได้เข้ามาเยี่ยมชมงานของคุณ จะแวะมาขอบคุณที่ไปเยี่ยมบ้าน เมื่อวันก่อน แต่ก็ต้องได้พบกับบทกลอนที่ไพเราะมาก ขอบคุณนะคะ...ที่เขียนกลอนดีๆมาให้อ่าน อ่านแล้วอิ่มเอมจริงๆ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ....ก็นี่แหละน้า...ความรัก.....

7 เมษายน 2547 19:38 น. - comment id 243020
ภาพสวยด้วยค่ะ... ลืมบอก

7 เมษายน 2547 19:43 น. - comment id 243024
มาเยี่ยมชมความงามน่ะครับ เพราะ ๆ *-*..เดี๋ยว ๆ รอรูปโหลดเดี๋ยว... อื้มมมมมม สวยเหมือนที่คุณถนนสายเก่าว่าทีเดียวล่ะครับ *-*

7 เมษายน 2547 22:15 น. - comment id 243137
ความรักมีหลากหลายรูปแบบ อยู่ที่ว่าเราจะเจอความรักในรูปแบบไหน

8 เมษายน 2547 18:05 น. - comment id 243618
คุณ ลำนำรัก
ขอบคุณครับแวะมาเยือนเตือนใจฉัน
ความรักนั้นที่คุณว่าเป็นจริงเสมอ
รักมากนักหากคลายรักทำพร่ำเพ้อ
สุดละเมออาจเพ้อพกหมกไหม้ดิน.
แก้วประเสริฐ.
ขอบคุณที่แวะมาเยือนครับคงได้พบกันอีกนะครับ

8 เมษายน 2547 18:08 น. - comment id 243620
คุณ อัลมิตรา
อันยอดหญิงนักกลอนอักษรแถลง
เพราะรู้แจ้งเหตุได้แลผลเสีย
เมื่อมีสุขย่อมโดนทุกข์จอเจีย
สุดจะเพลียละเหี่ยจิตจึงจดจำ
แก้วประเสริฐ.
ขอบคุณมากครับ ยอดนักกลอนที่แวะมาเยื่อนนึกว่าจะลืมผมเสียแล้ว ขอบคุณอีกครั้ง

8 เมษายน 2547 18:11 น. - comment id 243621
คุณ completely
เพราะว่าผมผ่านร้อนแลลมหนาว
ที่คลุกเคล้าปนเปแลสับสน
มรสุมหนุนกระหน่ำซ้ำยากจะทน
เลยเป็นคนที่มีแต่เศร้าเร้าจิตใจ.
แก้วประเสริฐ.
ขอบคุณมากครับที่ไม่ลืมชายคนนี้เลย คิดว่าเป็นแค่อุทรหรณ์เท่านั้นนะครับ

8 เมษายน 2547 18:15 น. - comment id 243623
คุณ วิจิตร ภู่เงิน
ก่อนอื่นขอขอบคุณที่หนุนเกื้อ
ที่เอื้อเฟื้อเยี่ยมเยือนในกลอนผม
การเล่นรักระวังรักมันจะอลวล
ดุจดั่งคนกินน้ำผึ้งบรเพ็ดเข็ดจนตาย
แก้วประเสริฐ.
ขอบคุณครับ

8 เมษายน 2547 18:18 น. - comment id 243625
คุณ นางฟ้าซาตาน
ขอบคุณครับในคำชมผมน้อมรับ
จะประทับไว้ในห้วงดวงใจเสมอ
เปรียบหยาดเพชรจากฟ้ามาบำเรอ
ที่ตัวเธอกรุณามาชี้แจง.
แก้วประเสริฐ.
ขอบคุณมากครับ

8 เมษายน 2547 18:24 น. - comment id 243632
คุณ ตฤณ
ขอบคุณครับพูดความรักเหมือนได้แร่
ยากจะแปรเปลี่ยนแร่เป็นอื่นได้
มีทั้งร้อนและเย็นปะปนถ้าดูไป
ทั้งดีร้ายอีกมีหวานขมระคนกัน.
แก้วประเสริฐ.
ขอบคุณครับที่แวะเยือน

8 เมษายน 2547 18:29 น. - comment id 243635
คุณ กุ้งหนามแดง
ประสบการณ์อันวิบากประทับจิต
ติดสนิทฝังส่วนลึกยากสุดถอน
ร้อนและหนาวคลุกให้บั่นทอน
มันร้าวรอนดุจคนนอนบนกองไฟ
แก้วประเสริฐ.
ขอบคุณมากครับคุณกุ้งฯ ยังไม่ลืมมิตรคนนี้

8 เมษายน 2547 18:34 น. - comment id 243638
คุณ ผู้หญิงสีม่วง
ขอบคุณครับอันว่ารักยิ่งตามยิ่งหนี
พอหลีกหนีกลับเข้ามาสู่ชิดใกล้
เหมือนเงาคนจะติดตามทุกแห่งไป
หากจะไร้สบั้นรักแทบหนักทรวง.
แก้วประเสริฐ.
ขอบคุณมากครับแวะมาเยือน โอกาสหน้าคงพบกันอีกนะครับ

8 เมษายน 2547 18:39 น. - comment id 243643
คุณ ถนนสายเก่า รองเท้าคู่เดิม
ขอขอบคุณมอบให้ช่างมีน้ำใจเหลือ
โดยเอื้อเฟื้อติดตามมายังถิ่นผม
พร้อมยกยอปอปั้นผมด้วยคำชม
จนตัวผมจะลอยสู่ท้องฟ้านภาลัย.
แก้วประเสริฐ.
ขอบคุณมากครับในมิตรไมตรีแก่ผม

8 เมษายน 2547 18:50 น. - comment id 243648
คุณ พู่กันหูกวาง
ขอบคุณครับเชิญเลยครับนับว่าให้เกียรติ
พร้อมทั้งเจียดคำชมไว้ให้เสมอ
นึกว่าเป็นเพื่อนเตือนจิตมิละเมอ
จนพลั้งเผลอปล่อยไก่นั้นออกมา.
แก้วประเสริฐ.

8 เมษายน 2547 18:54 น. - comment id 243650
คุณ ข้าวปล้อง
อันความรักมีได้หลายรูปแบบ
แยกจำแนกแบบได้มีหลายอย่าง
เป็นนามธรรมล้ำค่าแต่มิสล้าง
เพราะแบบอย่างในรักหาไม่มี.
แก้วประเสริฐ.
ขอบคุณมากครับที่ไม่ลืมผม โดยแวะมาเยือนอีกครับ
