....เก็บหัวใจแข็งแรงเกือบแกร่งกล้า จึงออกมาเผชิญโชคโลกความฝัน รู้ตัวดีว่าไม่....ใช่สำคัญ ไม่มีวันเคียงข้างอย่างใครใคร .......เก็บหัวใจแข็งแรงเกือบแกร่งกล้า ยังออกมาหม่นหมองและร้องไห้ ปวดและร้าวซ่อนซุกทุกห้องใจ จะมีไหมวันหายคลายโศกซม ......ทางเปลี่ยว เดินเดี่ยว...แสนขื่นขม รวดร้าวปวดระบม สุดตรม....เจ็บ....หัวใจ....... ..~-~..
16 เมษายน 2547 00:48 น. - comment id 247655
น่าสงสารใครทำให้เธอเจ็บ หยิกด้วยเล็บหรือเฆี่ยนด้วยเรียวหวาย เพียงแค่นี้ยังไม่ถึงกับตาย ถ้าเจ็บใจแน่นอกเหมือนตกตาล ไม่ต้องการเพื่อนเดินด้วยเหรอ อิอิ

16 เมษายน 2547 03:18 น. - comment id 247672
ถึงคุณ
เพราะมาก.....ขอยกมานะ
.ทางเปลี่ยว
เดินเดี่ยว...แสนขื่นขม
รวดร้าวปวดระบม
สุดตรม....เจ็บ....หัวใจ......
*******************************
***********************************
นี่ครับไฟ เอาไว้ส่องชีวี
แถมคนดีแลกหาจากใจหมาง
ใจคุณน่ะแหละอยู่ทีตรงกลาง
เขาไม่ห่างจางใจไปไหนเลย

16 เมษายน 2547 08:08 น. - comment id 247700
..เรน..อรุณสวัสดิ์ พี่พลอ ..นะคะ...
..ห่างหาย ไปนานจัง...
รู้มั่งดิ.. ว่ามี ..คนเค้ารอ..น๊า
คิดถึง ..พี่พลอ ..ทุกเวลา...
สัญญา ..ให้เรน ..จะเป็น ..เพื่อน ..ให้นานๆ..
..เรนแวะมา ..ขอบคุณ..พี่พลอ..นะคะ..

16 เมษายน 2547 09:00 น. - comment id 247712
++ดูเหงาๆจัง
ไปเดินเป็นเพื่อนดีไหมค๊ะ
++มาทักทายนะคะ

16 เมษายน 2547 10:45 น. - comment id 247747
อยากเป็นคนปลอบใจยามเหงา อยากเป็นเงาปลอบขวัญวันเธอไม่มีใคร อยากเป็นคู่เคียงเพียงแค่เธอเปิดหัวใจ ขอได้ไหมเปิดใจให้ตัวเองบ้าง ไม่เคยแต่งนะ แต่ให้จากใจจริง

16 เมษายน 2547 11:34 น. - comment id 247771
อันนิยามความรักใช่ศักสิทธิ์ ควชบูชิตเช่นชีพรีบถลำ เป็นเศษเดียวเสียวหนึ่งซึ่งประจำ มิได้กำชีวิตชนิดนาย

16 เมษายน 2547 11:36 น. - comment id 247772
เจ็บจริงหนอหัวใจจำทำให้เจ็บ
ระบมเหน็บเจ็บในทรวงเพราะห่วงหา
แสนสุดปวดรวดร้าวใจสุดพรรณา
ใจห่วงหาเฝ้าคอยดวงใจเมื่อไหร่จะให้ชม.
แก้วประเสริฐ.
คอยไปเถิดนะ.....หากโลกแตกนั่นแหละถึงจะไม่เจ็บ.........อิอิ

16 เมษายน 2547 12:05 น. - comment id 247786
เมื่อหยิกเล็บก็เจ็บเนื้อเหลือจะข่ม
ใยคิดจมในปลักรักเล่าเพื่อนเอ๋ย
อยุ่คนเดียวสุขสบายมาจนเคย
วางตัวเฉยต่อความรักไม่นำพา
รักแสนสุขทุกข์แสนหนักคำพระสอน
โปรดนิวรณ์สัจธรรมอย่ากังขา
รู้ว่ารักแล้วต้องร้างมีเลิกลา
ใยต้องหาห่วงอาวรณ์มาครองตน

16 เมษายน 2547 16:03 น. - comment id 247913
มีรักแล้วทำไมต้องมีเจ็บ มันเป็นสูตรสำเร็จหรือไฉน ทำไมเมื่อมีรักและต้องมีการจากไป หรือเป็นการวัดใจ ใครรักจริง แวะมาทักทายและเป็นกำลังใจนะค่ะ

16 เมษายน 2547 18:10 น. - comment id 247979
แม้เปลี่ยวเปล่าเราแว่วยินได้ยินเสียง สื่อสำเนียงเรียงร้อยรอยสวรรค์ คือเสียงใจไร้รักยากจำนรร เสียงสื่อสารวานใจให้อาวรณ์ ...ยังไงยังดีที่เราได้เศร้า.. เวลาที่เราเหงา เราจะได้รู้จักตัวเอง.. รู้จักความรัก รู้จักเสียใจ ขาดบ้าง เต็มบ้าง เกินบ้าง ...

20 เมษายน 2547 16:46 น. - comment id 250710
..สวัสดีค่ะ ทุกๆ ท่าน ...ขอบคุณที่มาทักทายค่ะ....... ..~-~...

28 เมษายน 2547 15:25 น. - comment id 256107
จะรักษาหัวใจให้หายเหงา ถ้าคุณให้หญิงไร้เงาช่วยรักษา จะดูแลชุบชีวิตและวิญญา ให้คุณได้สุขอุราทุกคราเลย *-*กลอนไพเราะมากๆๆๆๆๆๆเลยค่ะ รักและคิดถึงคุณเสมอนะค่ะ*-*
