ร้อยมะลิขาวนวลตามเส้นด้าย ใบมะยมเบี่ยงบ่ายสลับชั้น ช่อชบามาบรรจบผูกพันธ์ เป็นมาลัยรับขวัญเจ้าคนดี เข้าป่าให้ขวัญมาพากลับบ้าน กอบข้าวสารข้าวสวยจะอิ่มหมี จูงขวัญลูกยาให้มาทันที แม่จะกลับค่ำนี้ให้รีบมา พ่อเจ้ายังออกตามดูวัวควาย แม่อยู่ด้วยกับเจ้านะแก้วตา ใยจึงงอแงไม่ชื่นอุรา ให้แม่ได้พึ่งพาก่อไฟฟืน ค่ำแล้วนกกาก็กลับนอนรัง แต่ขวัญเจ้าใยยังหลงสะอื้น จักจั่นแผดเสียงแข่งค่ำคืน รู้ไหมแม่กลัวฝืนกลั้นน้ำตา แม่กลัวผีป่าในห้วยน้ำหนอง มาจับจ้องยื้อเจ้าจะโหยหา จึงเรียกขวัญแก้วให้รีบกลับมา กินแกงเนื้อไข่ปลาที่แม่ทำ
28 เมษายน 2547 16:32 น. - comment id 256186
วันนี้วิจิตรเขียนเรื่องสั้นด้วยครับ .. เข้าไปอ่านให้วิจิตรหน่อยแล้วกันครับ .. ไปตั้งชื่อเรื่องให้ด้วยแล้วกันวิจิตรรู้สึกชื่อเรื่องยาวไป ****ต้องขอโทษทุกคนด้วนนะครับที่ไม่ได้แวะเข้าเยี่ยมชม วิจิตรมีธุระ พรุ่งนี้คงไม่ได้โพสคงเป็นวันศุกร์ แต่ก็อ่านเรื่องสั้นของวิจิตรรอก็ได้ ครับ ขอบคุณครับ

28 เมษายน 2547 17:31 น. - comment id 256231
ถึงคุณวิจิตร
เดี๋ยวจะไปอ่านให้ แต่ตอนนี้ตอบกลอนก่อนนะ
พ่อแม่ลูกผูกใจได้ความสุข
ร่วมกันปลูกความรักสมัครสมาน
ฝูงวัวควายพักกายจากทุ่งงาน
รักหอมหวานขวัญยามาสู่เรือน
อรุโณทัย อาภาภัส

28 เมษายน 2547 17:46 น. - comment id 256243
g เขียนน่ารักทั้งยิ้ม ทั้งน้ำตาจะไหล คนอะไรเขียนดีไม่มีใครเกินหน้าแล้วนะคะ คุณวิจิตร

28 เมษายน 2547 18:22 น. - comment id 256257
ขวัญมาแล้วเรียมไปไหนหรือพี่...........
แวะมาอ่านคะ

28 เมษายน 2547 19:55 น. - comment id 256311
เรียมอยู่นี่เจ้า.. คิคิคิคิ

28 เมษายน 2547 19:56 น. - comment id 256312
เรียมอยู่นี่เจ้า.. คิคิคิคิ

28 เมษายน 2547 20:53 น. - comment id 256366
^___________^ ทักทายค่ะ

28 เมษายน 2547 21:15 น. - comment id 256388
เก่งจังเลยคะ...
..เป็นบทกวี.. ที่คุณเรนอ่าน.. แล้ว..ร้องไห้..
คุณเรน..พูดจริงๆนะคะ..
..ให้..เหตุผล..ไม่ได้.. ด้วยดิ!!..

28 เมษายน 2547 23:35 น. - comment id 256477
มา เด้อขวัญเอย... เอาขวานมาด้วย ๑ เล่ม ไว้ให้ผ่าฟืน

29 เมษายน 2547 00:59 น. - comment id 256538
ยอดเลยไพเราะ กลอนสละสลวยทำนองดีต่อเนื่อง ขอชมเชยจากใจ
แก้วประเสริฐ.

29 เมษายน 2547 02:14 น. - comment id 256577
บรรยากาศเหมือนตอนเป็นเด็ก ๆ เวลาตกใจหรือร้องงอแง ยายจะเรียก ขวัญเอ๊ยขวัญมา ดึงเข้าไปกอดลูบหลังลูบไหล่เอาด้ายขาวผูกข้อมืออ่นกลอนบทนี้แล้วคิดถึงยาย ที่เลี้ยงดูมา

29 เมษายน 2547 11:57 น. - comment id 256689
อ่านแล้วนึกถึงหนังสือเล่มหนึ่ง เรื่อง ดาบอุปราช ที่เขียนโดยคุณมาลา คำจันทร์ บรรยากาศแบบเดียวกันนี่หล่ะครับ อ่านแล้วก็มีความบรรเจิดทางจิตวิญญาณมากครับ

29 เมษายน 2547 12:48 น. - comment id 256719
พี่วิจิตร มาเรียกขวัญนู๋กลับไปด้วยสิคะ ขวัญหาย อิอิ

29 เมษายน 2547 15:51 น. - comment id 256830
เป็นฉากละครได้อารมย์เลยนะ....ขอชมนิ

30 เมษายน 2547 14:13 น. - comment id 257407
หายไปไหนมาคร้า ไม่มีคนให้แซวอะ

30 เมษายน 2547 15:14 น. - comment id 257455
เพราะจัง ซาบซึ้งค่ะ

30 เมษายน 2547 16:36 น. - comment id 257486
ตอบทุกคนครับ ***คุณอาภาภัส ขอบคูณมากครับที่เยี่ยมชมวิจิตร ***คุณทิกิ วิจิตรไม่ได้เขียนดีอะไรขนาดนั้นหรอกครับ บางครั้งบทกวีมันก็อาศัยอารมณ์ฟลุคเหมือนกันนะครับ นานๆมันจะออกมาครั้ง วิจิตรว่า ***คุณกระดานโต้คลื่นครับ เรียมตายตั้งแต่ขวานยังไม่มาแล้วครับ โดนค้อนครับ .. เสร็จมะก๋องด้อง .. ชั้นตัวะ ***คุณโกโรโกโส เล่นตามบทหน่อยดิครับ .. ผู้กำกับเค้าบอกว่าเรียนโดนค้อนตายตั้งแต่ขวานยังไม่มา .. แกล้งตายดิครับ ***คุณพาฝัน .. ทักทายวิจิตรต้องหอมแกล้มนะครับ ***คุณเรน .. วิจิตรไม่ได้ตั้งใจทำให้คุณเรนงอแง .. นะครับ เด๋วผมมาตอบคนอื่นใหม่นะครับ

30 เมษายน 2547 16:37 น. - comment id 257487
***พี่ชัยขวานมาแล้ว ***พี่แก้วขอบคุณครับ

30 เมษายน 2547 16:37 น. - comment id 257488
เด๋วมาตอบ ... นะ

3 พฤษภาคม 2547 12:07 น. - comment id 259213
ตอบครับ ***ขอบคุณพี่ฤกษ์เสียมากมายครับ มาแบบขำๆก็ได้ครับ วิจิตรชอบ ***พี่ลำน้ำนานวิจิตรยังไม่เคยอ่านเลยครับ .. จะลองไปหามาอ่านดู ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมครับ
