วอนจันทร์
จันทร์เจ้าขา..ข้ารอ..ขอเว้าวอน
อยากออดอ้อน..วอนจันทร์..นั้นเห็นใจ
ฝากบอกเขา...คอยห่วง...ดั่งดวงใจ
จะรู้ไหม..หวงห่วง..ฝากดวงดาว
ฝากเมฆขาว...ลมฝน...จนถึงฟ้า
มองดารา..คิดถึงเจ้า...เศร้าแค่ไหน
ยามค่ำคืน..ปวดร้าว...ช่างหนาวใจ
จะมีใคร...รับความเหงา...เท่าพระจันทร์
จันทร์เจ้าขา..ช่วยบอกว่า...ข้าคิดถึง
เพ้อรำพึง...ฝากดาว..สกาวใส
ฝากลมฝน...ไปหล่น...ถึงคนไกล
ฝากหัวใจ...ความคิดถึง...พึ่งสายลม
@@@@@@@@@@@@@@
....อ้อนจันทร์......จน.....อ่อนใจ....
......ไม่เห็นมีใคร..... หันกลับมาแล....
@@@@@@@@@@@@@@
16 มิถุนายน 2547 12:35 น. - comment id 285655
ฝากดวงจันทร์ด้วยใยในชีวิต
ฝากลิขิตกับดวงดาวสดใส
ฝากอนาคตไว้แก่หญิงคนใด
ขอจันทร์ได้ช่วยโปรดส่งลงมา.
แก้วประเสริฐ.

16 มิถุนายน 2547 17:02 น. - comment id 285801
บางที.. มันอาจจะเป็นเพียง.... เสียงของหัวใจ.... ที่ใครบางคน....ไม่ได้ยิน ...................................... อ่านแล้วเศร้าจัง.. .......................................

16 มิถุนายน 2547 18:20 น. - comment id 285825
มีคนที่รักไม่ใส่ใจ กลับห่วงใยคนที่ไม่ห่วงหา ถึงอ้อนวอนเว้าว่าข้าจันทรา ปรารถนาไม่อาจให้ได้ความจริง *** ติ๊ต่าง....ว่า..น้ำตาฯ เป็นพระจันทร์ละกันค่ะ โอมเพี้ยง..!.....ให้ทุกข้อที่ขอมาเล้ย...

16 มิถุนายน 2547 22:01 น. - comment id 285873
อ้อนจันทร์เจ้าขอเฝ้านวลน้องนาง จนรุ่งสางอรุณส่องหนีหาย รักที่ก่อพอแล้วแจวกลับกลาย ใจสลายแม้อ้อนน้องไม่คืน ...แวะมาชมจันทร์ อ้อนจันทร์ หวังให้ใครสักคนคืนมาหา...

17 มิถุนายน 2547 00:59 น. - comment id 285984
ฝากพระจันทร์บนฟ้ามาช่วยรับ ความคิดถึงที่ใจจับมอบกับเขา ฝากอาทิตย์ช่วยส่งแสงแจ้งดั่งเงา ว่ายังเฝ้าคิดถึงซึ้งห่วงใย *-*กลอนแต่งได้ดีค่ะ แต่เศร้าจัง*-*
