..๏ วกวนเวียนว่ายเวิ้งว้าง ๚ะ๛

แก้วประเสริฐ

              ..๏ วกวนเวียนว่ายเวิ้งว้าง ๚ะ๛
    ..๏อนิจจาแหวกว่ายเวิ้ง............เคียงกาย
สรรค์สิ่งหวนกลับกลาย.................ยิ่งแท้
นอกในป่วนแปรหาย....................มิมั่น   จริงนา
ผันเปลี่ยนยากกอบแก้..................แน่แล้นำสนอง ฯ
     ..๏ปวงชนหันสู่เคล้า................มากมาย
สุดที่จักเลือนมลาย.......................กอบกู้
เกิดก่อทุกข์กำจาย.......................สุดแต่   กรรมแล
แสนป่วนยากยลสู้.........................กู่ร้องคืนหา ฯ
   ..๏รักชังวนรุ่มร้อน...................วังเวง
เวียนแต่งรอบกายเอง..................สุ่มสร้าง
เปรียบดุจดั่งเสียงเขนง.................ลอยล่อง  ดังฤา
ดูลุ่มหลงมิกระจ่าง........................ส่องหล้าลมแรง ฯ
   ..๏พลันอนัตตาป่วนล้วน.............ครอบครอง
เปิดแก่นมิสมปอง.........................อ่อนล้า
มิเป็นสิ่งจับจอง.............................เราแน่  ดับแฮ
สูญส่งยากหมายคว้า......................เร่าร้อนเปรียบเปรย ฯ  
    ..๏วางลงคงเปรียบได้...............ขุนเขา
ยึดมั่นจักหนักเบา.........................สู่เนื้อ
ถือคงแต่เพียงเงา.........................รอยต่อ  เวรนา
ละสิ่งมวลบาปเกื้อ..........................ห่อนร้างเบาบาง ฯ
    ..๏สายธรรมนำสู่ห้วง..................ดวงแด
กอบสิ่งมิผันแปร............................สมสร้าง
ผูกเป็นบ่วงมัดแล..........................มิว่าง   กาลฤา
กิจส่งพันใจสล้าง............................สู่แคว้นนิพพาน.๚ะ๛
                        ๙๙๙   แก้วประเสริฐ.   ๙๙๙