. เขม่นมองจ้องฟ้านภากาศ
เห็นผงาดผินผกวิหกเหิน
เด่นสง่าน่าชมภิรมย์เพลิน
ชวนสรรเสริญสีสันอันงามตา
ฉวัดเฉวียงเยี่ยงพญามหาหงส์
ทั้งทรวดทรงบ่งศักดิ์ประจักษ์ฟ้า
ส่งเสียงเสนาะเพราะพริ้งยิ่งลีลา
จับอุราลึกซึ้งตราตรึงใจ
เหมือนต้องมนต์ดลจิตไม่คิดอื่น
มนัสชื่นชมชิดพิสมัย
ชะเง้อดูโดดเด่นเห็นแต่ไกล
พอนกใหญ่ใกล้เข้าเฝ้าแต่มอง
บินลงเลียดเฉียดลัดถนัดเห็น
ก็ให้เป็นปลาบปลื้มลืมตัวจ้อง
ฉวีวรรณสุวรรณผ่องละอองทอง
อร่ามรองเรืองจำรัสมนัสเอม
ช่างงดงามวามแววแพรวพรรณราย
จรัสฉายฉวีสุกปลุกเกษม
จำเริญจิตติดฤดีให้ปรีดิ์เปรม
อำไพเหมหงส์ฟ้าประภาภรณ์
17 พฤษภาคม 2549 17:10 น. - comment id 577838
เพราะมากค่ะแวะมาอ่าน

17 พฤษภาคม 2549 17:22 น. - comment id 577847
มองแต่นกนะ อย่ามองอย่างอื่น เดี่ยวหาว่าไม่เตือน อิอิอิอิอิอิอิอิ

19 พฤษภาคม 2549 10:37 น. - comment id 578244
คุณดอกบัว
ลำดับพจน์เพียรคัดคอยจัดสรร
นำประพันธ์ผูกถ้อยร้อยทั้งเสียง
อีกจังหวะประสมระดมเรียง
ลำบากเพียงเพื่อให้ได้ลำนำ
ขอบคุณครับ

19 พฤษภาคม 2549 10:42 น. - comment id 578246
คุณอัสสุ
ที่มองอื่นตื่นใจใช่ไหมละ
ก็รู้นะอย่าปิดเพราะจิตรู้
ถูกศรรักปักใจในโฉมตรู
เห็นปิดอยู่ยังเขินสะเทิ้นอาย
ขอบคุณครับ

20 พฤษภาคม 2549 12:14 น. - comment id 578512
เพียงพลิ้วเป็นนกแต่หลงไหลหงส์งามจัง
