แก้วประเสริฐ
สิ้นสุดทาง...ร้างหน่ายอารมณ์
สุดระกำจำพรากจากจอมขวัญ
ดวงชีวันขวัญชู้ร้างหนีห่างหาย
นำดวงใจน้อยน้อยพลอยจากไป
สิ้นสุดไร้ในหนทางแห่งความรัก
สู้อดออมถนอมไว้ในใจเสมอ
ยกให้เธอเลอเลิศประเสริฐศักดิ์
จำเนียรกาลผ่านเวลาหัวใจภักดิ์
ระทมนักยากจะแจ้งแห่งช่วงใจ
โอ้อนาถวาสนาจำคราพราก
ความวิบากล้ำเส้นช่างเป็นไฉน
สิ่งเกื้อกูลหนุนไว้อบอุ่นไกล
แสนเสียดายให้หวนรัญจวนตรม
ผกาเอ๋ยเคยหอมกรุ่นละมุนเหลือ
เหลือแต่เยื้อใยหอมสุดขื่นขม
มองหมอนคู่สู่ความหลังให้ระทม
อกร้าวระบมหวนไห้จนใจซึม
ก่อนเคยหวานปานน้ำผึ้งซึ้งใจจิต
ยิ่ง
หน้าส่วนตัว
2283
23
0
