เพราะเดือนดับ จึงเห็นดาว ดารดาษ ส่องแสงสาด กลาดนภา ตาสวยใส ดาวเอ๋ยดาว วาวแวมวับ ประทับใจ เดือนแรมไป จึงได้แสง แห่งดารา เพราะเคยมี ทุกข์วิโยค ความโศกเศร้า ทำให้เรา ได้สดับ รับรู้ว่า ความสุขสม รมณีย์ รื่นปรีดา หอมหวานกว่า หวานใด ในธาตรี เพราะหนทาง กว้างไกล เกินใฝ่ถึง จึงรู้ซึ้ง ถึงใน สองใจนี้ ระหว่างทาง ระหว่างใจ มั่นไมตรี ใกล้เพียงนี้ แค่ดาววิบ กระพริบตา.
962
2
0
หน้าส่วนตัว
