ฉันโดนแส้ลวดหนามของความเหงา... ...โบยตีมานาน เศษแก้วของความร้าวราน... ...ยังคงเสียดแทงความรู้สึก ขวากคมของความเหนื่อยล้า... ...ยังคงกลัดฝังลึก ร้อนเร่าของไฟความคิดนึก... ...ยังคอยเฝ้าเผาผลาญใจ ตั้งแต่เธอทิ้งฉันไว้... ...โดดเดี่ยว ความเหงาเปล่าเปลี่ยว... ...ยังตามหลอกหลอนไม่หาย หัวใจเมื่อยขบ... ...เมื่อรู้ว่าเธอคบอีกหนึ่งใคร เหมือนเธอเอาค้อนปอนด์มาทุบหัวใจ... ...ให้แหลกคามือ
ว่าที่กวี 26 พ.ค. 2550 12:57 น. - ID 102866 
892
6
0
26 พฤษภาคม 2550 15:31 น. - comment id 701803
เศร้าในวันหยุดอีกคนแระ...
26 พฤษภาคม 2550 17:33 น. - comment id 701889
ตรงใจมากๆเลยค่ะ
26 พฤษภาคม 2550 22:37 น. - comment id 701972
เศร้าจัง
27 พฤษภาคม 2550 15:10 น. - comment id 702167
น่าสงสารจัง
28 พฤษภาคม 2550 12:42 น. - comment id 702433
White roses : มีคนเศร้าเหมือนเราด้วย
28 พฤษภาคม 2550 12:43 น. - comment id 702435
กุหลาบขาว : ขอบคุณนะคับ... ความรัก...มักเป็นแบบนี้
28 พฤษภาคม 2550 12:44 น. - comment id 702437
อัสสุ : ชีวิตจริง...ยิ่งกว่านิยายคับ
28 พฤษภาคม 2550 12:45 น. - comment id 702439
โคลอน :
หน้าส่วนตัว
กลอนอกหัก รักหวานซึ้ง
กลอนอวยพร
กลอนให้กำลังใจ
กลอนให้ข้อคิด
