เผลอ....ในยามเหงา

ด้วยเผลอรักเผลอใจในยามเหงา
น้องแค่เงาเก่าเลือนรางคงห่างหาย
ด้อยคุณค่าเคียงใจไงพี่ชาย
ดั่งรอยทรายสายน้ำผ่านการซึมซับ
ไม่มีรักถักใจใยแหนหวง
ไม่มีห่วงคล้องใจไปสลับ
ไม่มีพุ่มพานทองไปรองรับ
จึงเฉาอับระโหยแฝงโรยรา.

ให้ดาว 0 ดาว

1 2 3 4 5

0 ดาวจาก 0 คน

Salukphin 5 มิ.ย. 2550 00:14 น. - ID 103237

691

URL แบบสั้น https://2026.thaipoem.com/poem/103237 ที่มา: Salukphin

comments powered by Disqus

แมวคราว..

5 มิถุนายน 2550 09:36 น. - comment id 705550

น้อยใจใครหรือปล่าวครับ...
แวะมาเยี่ยมนะ..
นางฟ้าสบายดีนะครับ..

ก่องกิก

5 มิถุนายน 2550 10:47 น. - comment id 705596

อย่ากังวล ไฝ่ปอง เลยน้องเอ๋ย
รักที่เคย เผลอใจในยามเหงา
มีคุณค่า เคียงใจ ในสองเรา
ไร้รอยร้าว ดั่งทราย ในทะเล+

เฌอมาลย์

5 มิถุนายน 2550 10:51 น. - comment id 705598

เหงาบ่อยๆแต่ไม่เคยเผลอค่ะ อิอิ

Salukphin

5 มิถุนายน 2550 17:34 น. - comment id 705878

เปล่าน้อยใจค่ะคุณแมวคราว...หุหุ....ห้าวันที่ผ่านมาแสนจะเครียดๆๆๆๆๆๆๆและอึดอัดมากๆ...วันนี้สบายดีแล้วค่ะ...ขอบคุณค่ะ



ก็หายเงียบไปเลยพี่ชายก่องกิก


จริงอ่ะป่ะคะคุณเฌอมาลย์

เอี้ยก้วย

10 มิถุนายน 2550 09:32 น. - comment id 707988
```
เผลอๆ  แล้วเจอเศร้า
```
Salukphin

10 มิถุนายน 2550 19:25 น. - comment id 708199
```
จริงป่ะคะคุณเอี้ยก้วย
```