ฝากน้ำตารินรดหยดน้ำสังข์
ด้วยใจหวังมุ่งมาดและปรารถนา
ด้วยอยากอยู่ใกล้ใกล้ไม่ไกลตา
แต่ชะตาผกผันฉันห่างเธอ
จึงเขียนกลอนฝากมาเวลาห่าง
ปล่อยใจร้างแต่ยังฝันผูกพันเสมอ
อาจด้วยรักและผูกพันฉันมีเธอ
ก็คงเพ้ออยู่อย่างนี้ไม่มีวัน
ในยามกินยามนอนถอนสะอื้น
ใจขมขื่นขลาดขมอารมณ์ฝัน
อยากได้เธอเป็นคู่รู้ใจกัน
ดั่งความฝันเคยมีที่ต้องการ
ขอให้เธอครองคู่อยู่กับเขา
ต่อแต่นี้ไม่มีเราที่เล่าขาน
ยังไม่ลืมความหวังครั้งเบ่งบาน
ถึงสะท้านใจเจ็บ....ยังเก็บงำ
ทิพย์โนราห์ พันดาว