เจ็บเพราะคำรักล้อพ้อลวงหลอก
เจ็บย้อนยอกหยอกล้อเล่นเช่นขันขำ
เจ็บซานซมขมไหม้ใจระกำ
เจ็บชอกช้ำเพราะคำรอหนอใจเรา
อีกเมื่อไรกันเล่าเจ้าหายเจ็บ
ลืมหนาวเหน็บเนื้อใจไม่หงอยเหงา
ใจพร้อมยิ้มพิมพ์ภาพหวานเนิ่นนานเนา
และยั่วเย้าเยี่ยมใจให้ฝันดี.
4 กันยายน 2550 07:00 น. - comment id 748778
แวะมาเยี่ยมนางฟ้าสลักพิณ กลอนน่ารัก เป็นกันเอง อบอุ่นใจดีนะคะ มอบใจอดทนให้นะ

4 กันยายน 2550 11:39 น. - comment id 748897
เจ็บนี้อีกนานค่ะ..ลืมยาก..แวะมาชื่นชมผลงานค่ะ.. อย่าลืมไปเยี่ยมที่ http://www.acccomp.ath.cx/meu/ บ้างนะคะ.. ขอบคุณค่ะ..

4 กันยายน 2550 12:13 น. - comment id 748931
สงสารหัวใจจังครับ ให้ผมช่วยอะไรได้บ้างล่ะครับ

4 กันยายน 2550 13:11 น. - comment id 748962
สวัสดีค่ะพี่นางฟ้า
แวะมาเอาใจช่วยให้หายเหงา 

4 กันยายน 2550 16:25 น. - comment id 749078
ดีค่ะแวะมาทักทายเยี่ยมชมผลงานค่ะ

4 กันยายน 2550 16:36 น. - comment id 749089
เอาใจช่วยนะคะ...ต้องลืมได้สิน่า...

4 กันยายน 2550 17:03 น. - comment id 749129
ขอบคุณค่ะคุณเก็จถะหวา
![]()
ขอบคุณค่ะคุณwhite roses นางฟ้าแว้บไปแล้ว แต่ไม่ทราบจะสมัครสมาชิกไงค่ะ
![]()
ช่วยให้กำลังใจซีคะพี่ชายคุณคนบนเกาะ
![]()
ขอบคุณจ้าคุณ"ล้น" ใจ
![]()
ขอบคุณค่ะตุณBlack MooN
![]()
ขอบคุณค่ะคุณโคลอน

4 กันยายน 2550 19:40 น. - comment id 749217
สวัสดีค่ะนางฟ้า ต้องอีกนานสักเท่าไหร่หัวใจเอย ถึงจะเฉยกับความเจ็บเลิกเก็บช้ำ เลิกร้องไห้มีน้ำตาว่าระกำ เจ็บซ้ำซ้ำอีกเท่าไหร่ใจถึงลืม สบายดีไม๊จ๊ะ

5 กันยายน 2550 05:41 น. - comment id 749479
นั่นซีคะคุณทะเลใจ
อีกเมื่อไหร่ใจเราจะลืม
