กาพย์สุรางคนางค์ 28
รักเอยร้อนรุ่ม
เหมือนดั่งไฟสุม อยู่ในกมล
ร้อนใดฤาเท่า จิตเร้าทุรน-
ทุรายสับสน มอดไหม้ฤดี
ร้อนกายใช้น้ำ
ได้อาบดื่มด่ำ คลายร้อนสุขขี
แต่ร้อนในใจ เผาไหม้ชีวี
สับสนเหลือที่ มีแต่ทุกข์ตรม
เมื่อร้อนในจิต
ต้องหาทางคิด ดับความทุกข์ถม
อย่าปล่อยให้ใจ หวั่นไหวซานซม
ชีวิตเหมือนจม อยู่อเวจี.