เธออยู่สูงเกินกว่าจะเอื้อมถึง
ที่คนหนึ่งเฝ้ามองอย่างใจหาย
ดังเช่นดาวที่อยู่บนฟ้าไกล
คว้ามาได้อย่างไรใจขลาดกลัว
ถ้าหากคว้ามาแล้วดาวดับแสง
คงอ่อนแรงหากมองแล้วไม่เห็น
ดาวสดใสประกายแสงดุจเดือนเพ็ญ
ไม่วาววับสดใสเหมือนดังเคย
ถ้าหากปีนขึ้นไปเพื่อเอื้อมหา
พลาดตกมาอาจเจ็บใจสลาย
หรืออาจมีดาวดวงอื่นอยู่เคียงกาย
คว้ามาได้ก็ลอยลับไม่กลับมา
ถ้าหากดาวดวงนั้นลอยมาหา
พร้อมแปรค่าเป็นพียงแค่ก้อนหิน
เพื่อมาเคียงเดินอยู่คู่ชาวดิน
แสงสกาวสูญสิ้นไม่หวั่นกลัว
ไม่ต้องลอยลงมาหรอกดาวเอ๋ย
อยู่ดังเคยเช่นดาวประดับฟ้า
แสงสดใสของเธอช่วยนำพา
ให้ดวงตาของฉันมองเห็นทาง
อยู่รอฉันบนนั้นได้ไหมเล่า
คนมองเฝ้าจะสร้างวันสดใส
วันที่เหินเวหาสู่ฟ้าไกล
จะบินไปเพื่ออยู่เคียงข้างเธอ
7 กันยายน 2552 18:24 น. - comment id 1035986
กลอนนี้ คมคาย มากครับ.....

7 กันยายน 2552 20:49 น. - comment id 1036055
ให้ดาวอยู่บนฟ้า ให้ปลาอยู่ในน้ำ และปล่อยให้ความรักเป็นเพียงแค่ฝัน...ห่างกันแค่ไหนรักได้เท่าเดิม...เนื้อเพลงของ น้ำชา... เห็นคุณลักษณ์เอามาโพสท์ลงในกระทู้เพราะดีเหมือนกันนะลองเปิดดูซิค๊ะ

9 กันยายน 2552 11:37 น. - comment id 1036587
มีดวงดาวดวงหนึ่งบนฟากฟ้า ที่ใจข้าปารถนาจะคว้าสอย แต่คงเป็นความคิดที่เลื่อนลอย ได้แต่คอยให้ดาวร่วงหล่นมา รู้ดีว่ามันคงเป็นไปไม่ได้ ถึงอย่างไรดาวก็อยู่คู่กับฟ้า คงไม่อาจอยู่คู่พื้นพสุธา อันตัวข้าทำได้เพียงแค่เชยชม

17 กันยายน 2552 14:56 น. - comment id 1039660
เพาะดีนะ แต่เศร้าจังเลย ชอบๆๆๆๆ

18 พฤศจิกายน 2552 11:52 น. - comment id 1044101
สักวัน เราคงจะได้เจอกันนะ ดวงดาว เพราะน้ำจะท่วมฟ้า ปลาจะกินดาว อิอิ
