ไม่รู้จะพูดอะไร
เพราะใจมันหวั่นมันท้อ
เหน็ดเหนื่อยกับการเฝ้ารอ
อยากหยุดอยากพออยากพักหัวใจ
กว่าเธอจะกล้ามาบอกรักฉัน
กว่าเราจะรักันมันนานแค่ไหน
ยังมีคนมาขวางให้ห่างไป
ท้อแท้จนร้องไห้เสียน้ำตา
จบกันไปเลยจะดีไหม
ถึงว่าใจของฉันจะเคยกล้า
แต่ตอนนี้มันตายและด้านชา
เสียเวลาฉันเหนื่อล้าเกินทน