ดื่มไวน์ให้ความเศร้า
มีความเหงาอยู่เคียงข้าง
แกล้มด้วยความอ้างว้าง
ตามลำพังในห้องนอน
ร้องไห้ไปทำไม
ซบหน้าไปลงกับหมอน
ไม่มีใครอาทร
ไม่ง้องอนให้ใครมา
ร้าวรอนใจหมองหม่น
แสนทุกข์ทนปนน้ำตา
ร้าวใจโหยไห้หา
เพราะมิอาจจะตัดใจ
ยอมเจ็บเจ็บเพียงฉัน
ทนกับมันความหมองไหม้
ยอมรับมันเอาไว้
ให้ฉันเจ็บฉันจะทน