ล่วงมาแล้วดั่งกาลเมื่อวานนี้
แต่ยังมีเรื่องค้างบนทางฝัน
เหมือนดังบ่วงห่วงคล้องเกี่ยวข้องพัน
เมื่อเยาว์วันแห่งรุ่นดรุณวัย
ตกลงในหลุมรักสลักจิต
หรือบุพเพลิขิตคิดสงสัย
คนสองคนมาปองต้องฤทัย
ต่างห่วงใยสมัครรักผูกพัน
ไร้เดียงสาเยาว์วัยฤทัยวุ่น
รักแรกรุ่นแปลกใจเหมือนในฝัน
พบครั้งแรกแปลกนักหลงรักพลัน
ดั่งเทวาสร้างสรรค์ดลบันดาล
ฉันวันนี้แกร่งกล้ากว่าคนเก่า
ยังคงเฝ้าห่วงหาเวลาหวาน
แม้รักแรกล่วงลับไปกับกาล
เป็นตำนานรักหนึ่งตราตรึงใจ
แม้คิดถึงทุกครั้งยังเริงรื่น
ทุกวันคืนเฝ้าคิดพิสมัย
รักครั้งแรกประทับกับฤทัย
รักครั้งใหม่รออยู่มิรู้เลย
รักแรกแม้หายลับราวดับฝัน
เทวาท่านคงแกล้งแสร้งนิ่งเฉย
โปรดบันดาลวานวันอันล่วงเลย
ขอรักเอยเคยจรให้ย้อนมา
ฉันวันนี้ไม่เป็นเช่นวันวาน
แสนเสียดายรักหวานเพราะเดียงสา
แม้ขอได้อยากฝืนคืนเวลา
เพื่อรักษารักแรกไว้ให้ยืนยง ฯ
1 สิงหาคม 2544 22:35 น. - comment id 7428
รักแรกรักเดียวนี้ ย่อมมีค่า

2 สิงหาคม 2544 00:29 น. - comment id 7443
ลึกซึ้งกินใจ.เพราะจับใจจริงๆ.ภีม

2 สิงหาคม 2544 01:37 น. - comment id 7446
เห็นด้วยกะทั้งสองคนเลย....ซึ้งงงง....

2 สิงหาคม 2544 01:49 น. - comment id 7448
อยากย้อนเวลากลับไป

2 สิงหาคม 2544 05:42 น. - comment id 7461
เศร้า.....เพราะมากๆเลยค่ะ.....เตรียมรับรักใหม่ดีกว่านะ

2 สิงหาคม 2544 10:46 น. - comment id 7499
เพราะ ...และเศร้าครับ ... ประสบการณ์ที่ผ่านพ้น สอนให้คนละความไร้เดียงสาไปเรื่อย ๆ ครับ

2 สิงหาคม 2544 12:23 น. - comment id 7505
ขอบคุณครับทุก ๆ คน

3 สิงหาคม 2544 11:43 น. - comment id 7582
your peim is very good, I very like i

4 สิงหาคม 2544 08:41 น. - comment id 7646
ทำได้ไงน่ะภีม เพราะจริง ๆ เลย เหมือนเข้าไปนั่งในใจลูกปลาเลย

4 สิงหาคม 2544 17:53 น. - comment id 7667
Sabaidee, I really like your poem, keep in touch. I hope oneday you will be a writer.
