ค่ำคืนที่เหน็บหนาวร้าวหัวใจ
สายฝนที่หล่นโปรยปรายอย่างไม่ปราณี
เจ็บลึกเข้าไปภายในใจคนนี้
ในคืนที่คนดี..จะไม่กลับมา
ท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ไร้แสงดาว
ร่ำร้องว่าสุดเหงาจนมีน้ำตา
กลั่นตัวกลายเป็นฝนมาจากฟากฟ้า
เพื่อบอกกับผืนดินว่า ฉันทรมาน
30 มิถุนายน 2546 16:32 น. - comment id 150590
คนดีอาจจะกลับมาในคืนฝนไม่ตกก็ได้ อิอิ

30 มิถุนายน 2546 20:43 น. - comment id 150667
อื้มมม....น่าคิดๆ

30 มิถุนายน 2546 21:31 น. - comment id 150696
เหงา ๆ เน๊อะ. . . มานั่งนับเม็ดฝนเป็นเพื่อนจ๊ะ =^_____________^=

4 กรกฎาคม 2546 19:48 น. - comment id 151661
มีแม่มดน้อยเป็นเพื่อนนับ ไม่เหงาหรอกจ้ะ

4 กรกฎาคม 2546 19:48 น. - comment id 151662
มีแม่มดน้อยเป็นเพื่อนนับ ไม่เหงาหรอกจ้ะ
