ฉันตัดสินใจแน่แล้วนะ
และพรุ่งนี้จะออกเดินทาง
เพราะไม่อยากปล่อยใจให้อ้างว้าง
ความหมางเมินเหินห่างสร้างทุกข์ใจ
ขอโทษที่เผลอร้อนไห้
เป็นเพราะใจมันหวั่นไหว
ขอฉันไปก่อนไกล..ไกล
ไปเพื่อให้ลืมร้าวราน
และจะกลับมาใหม่
หากหัวใจยังไม่ลืมรอยอ่อนหวาน
มาขอโทษที่ห่างเหินเนิ่นนาน
และจะเลิกไหวหวั่นกับคำคน
******************
12 กุมภาพันธ์ 2547 22:29 น. - comment id 215398
จะขอตัดสินใจจากลา และไม่กลับมาหาให้หวั่นไหว ในเมื่อเธอไม่เคยจะสนใจ ก็ขอลาไกลไปนิรันดร์ *-*เป็นกำลังใจให้นะค่ะ*-*

16 กุมภาพันธ์ 2547 12:35 น. - comment id 216953
ไม่เอา...ไม่รู้...ไม่ให้ไป... จะได้ไหม...ผู้หญิงไร้เงา... จะขอให้อยู่...ไม่รู้....ไม่เอา.. เราขอเอาใจใส่...รักใคร่เธอ... กลอนมันพาไปนะค่ะ ผู้หญิงไร้เงา แต่แก้วนีดา ก็อยากจะเป็นเพื่อนกับผู้หญิงไร้เงานะค่ะ....
