... อาลัย ... รัก ...

sun strom

บทกลอนนี้ สำหรับ   ซีอิ้ว    ที่ฉันรัก
      ซีอิ้ว  เป็นลูกสุนัขพันธ์ผสม ( ล๊อดไวเลอร์ กับ ดัลเมเชี่ยน )  อายุ 10 เดือน
                  เพศผู้ ตัวสีดำมันสนิท แต่หน้าอกและขาเป็นลายจุด  นิสัยขี้เล่น
                  ร่าเริง  ซุกซน ประจบมาก ชอบกระโดดกอดและชอบนั่งตัก ( รู้ไม๊ว่า
                  ตัวใหญ่ พ่อหนักน้ะ  )  เวลาอาบน้ำให้เสร็จชอบเล่นเย่อผ้าเช็ดตัว  
                  กินง่าย ถึงเวลานอนบอกว่า  ซีอิ้ว เข้านอนลูก   จะเดินเข้ากรง 
                   นอน    นอนกัดของเล่นหลับปุ๋ยเลย   พอตอนเช้าพ่อจะมาเปิดกรง  
                   ให้ออกมาวิ่งเล่น   เช้า - เย็น ได้เห็นกัน 
                                 แต่คืนวันที่ 18 ก.พ. 2547 เวลา 2000 น. พ่อกลับมาจาก
                   ทำงานนอกบ้าน  ซีอิ้ว ไม่วิ่งมารับ  ( คงมาไม่ไหวแล้ว )    
                   เรียก ก็ไม่มา นอนอยู่ที่ประตูทางเข้าบ้าน ไอและหอบมาก
                   พ่อ - แม่และลูกชาย รีบอุ้มขึ้นรถพาไปหาหมอทันที
                   หมอรักษาพยาบาล ฉีดยาให้ 2 เข็ม ให้ยาเม็ดมากิน อีก 3 ซอง
                   ตอนกลับบ้านแม่ให้แวะซื้อเนื้อตุ๋นที่ชอบไปให้กิน
                   พอถึงบ้านใส่ชามให้กินก็ไม่กิน ( คงกินไม่ลง )  พ่อป้อนให้
                   กินได้ 2 - 3 ชิ้น แล้วไม่กินอีก แม่ป้อนยาหลังอาหารให้
                   จัดที่นอนให้นอนลูบหัวลูบหาง บอกให้หายไวไวน้ะ
                                ตอนเช้าวันที่ 19 ก.พ. 2547  เวลา 0540 น.  แม่รีบตื่นมาดู
                   จัดหาอาหารไว้ให้ แล้วแม่ก็ไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อจะไปทำงาน 
                   พ่อออกมาดูลูบหัวลูบตัว  ซีอิ้ว ได้แต่มองพ่อด้วยสายตาเศร้า ฯ
                   พอพ่ออาบน้ำแต่งตัวเสร็จออกมาเห็นซีอิ้วนอนตายแล้ว
                   พ่อเสียใจจนน้ำตาคลอ สงสารจับใจ
                              ... ขอเขียนบทกลอนไว้อาลัยให้เจ้าน้ะ ....
                          วันนี้ เป็นวัน ที่ฉันเศร้า
                     สุนัขเราแสนรักมาตายจาก
                      ด้วยเพราะรักผูกพันกับมันมาก
                     รวดเร็วนักจากไปไม่หวนคืน
                            เคยวิ่งเล่นวิ่งไล่ได้สนุก
                     คลายความทุกข์จากใจให้กับฉัน
                     แต่วันนี้ไม่มีเหมือนวันนั้น
                     ต้องจากกันฉันแสนเศร้าเหงาใจคน
                              ขอให้เจ้าไปเกิดเป็นมนุษย์
                     บริสุทธิสุกใสดั่งใจฝัน
                     มีชีวิตที่สดชื่นทุกคืนวัน
                     ส่วนฉันนั้น ... ขอย้ำคำ ... จำไม่ลืม ......