ฉันไม่ได้ร้องไห้
แต่น้ำตามาจากไหนไม่รู้
แค่หยิบภาพเธอขึ้นมาดู
แล้วอยู่อยู่ก็มีน้ำตา
เนิ่นนานแค่ไหนแล้วนะ
ที่เขาปล่อยปละเราไว้ตรงนี้
ไม่เคยสนใจไม่เคยใยดี
ทิ้งเราไว้ในคืนที่เหงาใจ
น้ำตา ..
ทำไมต้องพากันรินไหล
แค่คิดถึงคนไม่มีหัวใจ
ทำไม ทำไม ต้องมีน้ำตา
เมื่อเขาไม่เคยสนใจ
ร้องไห้ไปก็ไร้ค่า
หยุดเถอะนะน้ำตา
อย่ารินไหลออกมาให้มากมาย
อยู่ลำพังในคืนที่เหว่ว้า
ไม่อาจหยุดน้ำตาให้เหือดหาย
ได้แต่ปล่อยให้น้ำตาที่พร่าพราย
ให้ปลิวหายไปกับสายลม
19 ตุลาคม 2547 03:46 น. - comment id 353384
โพสงานเสร็จ มาอ่านงานคุณ.. แหะ แหะ .. ขี้บ่นเหมือนกันเลยเนาะ .. เราสองคน

19 ตุลาคม 2547 05:18 น. - comment id 353405
ไหลออกมาทำไม
ให้มันท่วมใจอยู่อย่างนั้น
ทำอ่างเก็บน้ำให้มัน
อย่ามีใครคิดฝัน..เห็นน้ำตา

19 ตุลาคม 2547 11:24 น. - comment id 353501
ก็แค่น้ำตา ที่เหมือนไร้ค่าและความหมาย แต่เป็นตัวแทนความรู้สึกมากมาย ที่มากความหมายให้คุณ

19 ตุลาคม 2547 12:52 น. - comment id 353564
เพราะดีค่ะ..มาเป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆๆ

19 ตุลาคม 2547 15:39 น. - comment id 353671
เหล่าน้ำตาพากันออกมาดูโลก เพราะความโศกภายในเหมือนไฟร้อน ช่างรุมเร้าเศร้าใจในทุกตอน ขอลาก่อนดวงตาน้ำตาโวย เพราะความรุ่มร้อนในใจน้ำตาจึงไม่อยากอยู่ต่อไปในร่างกายไง ^o^

19 ตุลาคม 2547 17:04 น. - comment id 353771
ทุกครั้งที่ห่วงหา ก็จะมีน้ำตามาเป็นเพื่อน ทุกครั้งที่เขาแชเชือน ก็ได้เพื่อนคือเจ้าน้ำตา *-*แต่งได้ดีค่ะ*-*
