กอดฉันให้เนิ่นนาน...กว่านี้
เพราะว่าใจที่มี...อ่อนล้า
คงเหลือเวลา...ไม่นาน
ที่มันคงต้อง....ผ่านไป
กับความทรงจำที่มีช่าง...อ่อนหวาน
กับวันนี้ที่ทรมาน.....ผ่านพ้น
เข็ดแล้วกับหัวใจ...ของคน
เจ็บแล้วที่ใจต้องทน....ปวดร้าว
ปล่อยเวลาที่มี...ผ่านไป
ปล่อยให้ใจล่องลอย...เปลี่ยวเหงา
เปรียบรักดังเงา...ไร้ตัวตน
เปรียบใจของคน....วกวน..จนยากจะหยั่งใจ
เศร้าใจเหลือเกิน...ปวดใจ
จะให้ทำเช่นไร...ถึงจะผ่านพ้น
และแล้วก็รู้ซึ้งถึง...ใจคน
ว่ามันช่างวกวน...สิ้นดี
15 มิถุนายน 2548 20:10 น. - comment id 480360
เรน..ขอเป็น..ตัวแทน..
บอกความหวงแหน.. ของใครคนนั้น..
ขอบฟ้า.. และความรู้สึก.ที่ตรงกัน..
ส่ง..สื่อผูกพัน.. ระหว่างฉัน ..และเธอ ..
เรน..ขอ นุ\'ญาต ..แจมนะคะ ..
ซาแว้ปป ..
(ห้ามขำ.. เรนร่า . อิอิอิ..
..)

16 มิถุนายน 2548 14:09 น. - comment id 480629
เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ

16 มิถุนายน 2548 14:24 น. - comment id 480635
เศร้าใจเรื่องอะไรกันคะสบายดีหรือเปล่า คิดถึงจัง บอกตรง ๆ ไม่วกวนนะ
ใจของคน ๆ หนึ่งอาจจะไม่วกวนอย่างที่คิด อยากคน ๆ นั้น เต็มใจที่จะเรียนรู้เนอะ
![]()

16 มิถุนายน 2548 19:00 น. - comment id 480731
ไม่มีอะไรทำ ก็โพส ไว้

5 สิงหาคม 2548 14:15 น. - comment id 500267
มาแอบดูบทกวีของคนปวดใจ ใครหนอใครคิดมาทำได้ลงคอ เออละหนอเลยทำให้เกิดละออ กทกวีที่มาเผ้อว่าปวดใจ......คิกๆๆปวดมากเปล่านะเนี้ยยยยยรุ้งสวรรค์
