อยากแต่งกลอน เป็นภาษา ของดอกไม้
จะบอกได้ ว่าหอมหวน ขนาดไหน
เกสรเจ้า ลอยระร่อง ลู่ไปไกล
สื่อความใน ว่าหอมหวน หน้าติดตาม
แต่เสียดาย น่าสลด ใจดวงนี้
เหมือนจะมี ภัยพิบัติ ให้ขัดสน
แต่งเท่าไร ก็ไม่ได้ โอ้ใจคน
อยากจะค้น ดูให้ทั่ว ว่าทำไม
12 พฤศจิกายน 2548 19:23 น. - comment id 528637
อ่ะนะ ตรงดีจัง เอาน่าเดี๋ยวก็ทำได้

12 พฤศจิกายน 2548 16:19 น. - comment id 534717
พยายามไปเรื่อยๆนะคะ
ตอนแรกๆก็ยังไม่ค่อยชินกับการสัมผัสใน
ด้วย พยัญชนะ หรือสัมผัสสระ
แล้วก็ยังไม่ค้น กับการสัมผัสระหว่างบท
ครั้นวันหนึ่ง
ใจอันคุ้นชินก็จะ
สามารถทำให้เราแก้บทกลอนในใจ
ได้
ปล่อยดวงจิตคิดเรื่อยมิเฉื่อยดอก
จิตจะบอกบ่มกลอนเริ่มตอนไหน
ครั้นเมื่อคุ้น..ถ้อยคำ..จำในใจ
กลอนจะไหล..เรื่อยมา..ถ้าจับทาง
.....เมื่อแรกเริ่มประเดิมกับกลอนกร้าว
อาจเป็นเรื่องรักร้าวคราวเหินห่าง
เขียนรักช้ำชำนาญกานท์จับวาง
อาจเปลี่ยนข้างหวานละม่อมละมุนทรวง
ขอมอบให้สองบทนะคะ
ยินดีที่ได้เข้ามาอ่านความในใจค่ะ
ทิกิ

12 พฤศจิกายน 2548 23:31 น. - comment id 534830
สู้ๆๆๆค่ะ แวะมาเป็นกำลังใจค่ะ

12 พฤศจิกายน 2548 23:32 น. - comment id 534831
มาอีกรอบ แสงไร้เงานะ ไม่ใช่แส ไปล่ะ.........

13 พฤศจิกายน 2548 15:29 น. - comment id 537104
ขาดสัมผัสระหว่างบท และก็ยังไม่ดีในเรื่องของความชัดเจนในเนื้อหา เข้าใจคิดการใช้คำ แต่อย่าให้มากจนขาดเรื่องราวในบทกลอน ลองคิดก่อนว่าต้องการสื่อในเรื่องอะไรนะ
