เปิดหน้าต่างบานแรกยามฟ้าสาง
นั่งเท้าคางยื่นหน้ามองฟ้าใส
อ้าแขนรับรักอุ่น อุ่นจากคนไกล
ด้วยสายลมแห่งรักที่พัดพา
แม้สายลมโชยมาจะหนาวนัก
ฉันมีรักเธอมาห่มอุ่นนักหนา
นั่นผีเสื้อปีกสวยสุดงามตา
กระซิบว่าเธอรักฉัน..ดีใจจัง
อุ้ย! แมงปอปีกบางมาอีกแล้ว
บินมาเกาะปลายแขนเหมือนทุกครั้ง
อยากขอร้องเจ้าสักนิดช่วยรับฟัง
คิดถึงจัง วานรับฝากบอกเค้าที
โอ้ย! สายแล้ว..ลมเจ้าจะลาจาก
จำใจพรากฉันจะรออยู่ตรงนี้
ฝากดูแลหัวใจรักแทนฉันที
แล้วพรุ่งนี้เราจะกลับมาพบกัน
15 ม.ค.45 /14.45 น.