วันใหม่
เธอมาหน่ายหายไปในวันหยุด
วันที่ฉันนั้นหลุดจากรอยฉาว
หลุดพ้นจากเรื่องรักมากเรื่องราว
ที่ปวดร้าวเพิ่งผ่านไปไม่เว้นวัน
หยดน้ำใสไหลลงตรงสองแก้ม
ดั่งหยดน้ำตามแต่งแต้มแซมโศกศัลย์
หยาดพิษรดใจให้จาบัลย์
หยดด้วยฝันวันศุกร์เศร้าซุกใจ
ยิ้มระรื่นตื่นจากฝันคืนวันเสาร์
อยากลืมเรื่องเก่าเก่าไม่เอาไหน
ฝังความช้ำจำความทุกข์ซุกข้างใน
ตั้งต้นใหม่เดินหน้าอย่างท้าทาย
ขอเริ่มใหม่อีกสักครั้งดังเคยฝัน
เป็นเดิมพันแห่งชีวิตคิดขวนขวาย
คอยเตือนจิตสู้ต่อไปทั้งใจกาย
เพิ่มคุณค่าในความหมายให้กับจันทร์
จะเป็นฟ้าคอยประคองป้องเธอไว้
พิทักษ์ภัยทุกทางสร้างสายฝัน
สองมือโอบกอดเธอไว้ในนิรันดร์
ขอรักมั่นคนใหม่ไม่ผันแปร
ลุงรอง
25 สิงหาคม 2549 22:50 น. - comment id 601350
แวะมาอ่านค่ะ ได้อ่านแล้วนึกถึงกลอนที่ตัวเองแต่งค่ะเหมือนได้เข้าไปอยู่ในทุกบทที่ลุงรองแต่งเลยค่ะ

27 สิงหาคม 2549 10:43 น. - comment id 601625
เข้ามาขอความคุ้มครองจากลุงรองค่ะ

27 สิงหาคม 2549 13:50 น. - comment id 601694

28 สิงหาคม 2549 10:45 น. - comment id 601841
ขอขอบคุณ คนแวะเวียน เปลี่ยนมายี่ยม
ด้วยว่าเจียม ด้อยค่า กว่าใครเขา
คุณแม่มด ใจดีด้วย ช่วยบรรเทา
\"ดอกบัว\" เข้า มาพ้อ ขอคุ้มครอง
ธรรมาภิวัฏ มีน้ำใจ ให้กุหลาบ
ลุงซึ้งทราบ ดีใจ คลายหม่นหมอง
ขอขอบคุณ มิตรทั่วแคว้น ดินแดนทอง
ขอสนอง หากเสนอ เจอทักกัน
ลุงรอง
