ชินซะแล้วหล่ะความเหงา
มันกลายเป็นส่วนหนึ่งของรอยร้าวในแววตา
ชินแล้วหล่ะกับความเฉยชา
ที่เธอหยิบยื่นให้ฉันมาดูแล
มันกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
เป็นเพื่อนคู่คิดยามเธอไม่เหลียวแล
ในวันนี้จึงเปล่าประโยชน์ที่เธอจะมาแคร์
เพราะตอนนี้ใจไม่ท้อแท้อีกต่อไป