กระทงธาร

กระต่ายใต้เงาจันทร์

ทิวธารกระทงล่อง         
 ประกายทองดูเรียงราย
เสน่ห์พรรณรายพราย           
ประโลมฝั่ง  ณ  ถั่งธาร

จีบตองมารองเจียน      
ประทีปเทียนชัชวาล
บุปบางามตระการ       
ประดับดาววะวาวสี

ปี่ซอแว่วคลอขับ         
บรรเลงสรรพดนตรี
เคล้าคลื่นรื่นวารี        
ประทับจิตสนิทเสียง

เพลงเรือกังวานก้อง    
ประกอบฆ้องเสนาะเพียง
สังคีตกรีดสำเนียง       
ประดุจมนต์แห่งคนธรรพ์

อนิษฐานดั่งใจ(  ปัจจุบันกาล)
คว้าไขว่เป้าหมาย       
พลันธารกระเทือนกระทั่ง  
ทำนบพังระทมตรม     
ปล่อยลงไป
     
ในปัจจุบันชม            
อุทกหลั่งล้นฝั่งไกล    
จุดหมายปลายทาง     
 ตองโทรมเป็นโฟมจม
(  ปัจจุบันกาล)
พลันธารกระเทือนกระทั่ง     
ทำนบพังระทมตรม
ในปัจจุบันชม                     
 อุทกหลั่งล้นฝั่งฝาย
                    
ตรองโทรมเป็นโฟมขาว      
 สาดสีพราวกระจายพราย
บุปผาก็ลากลาย                  
 เป็นพลาสติกทุกก้านแกน

ปี่ซอที่คลอเคลื่อน               
" สตริง" เลื่อนมาเทียบแทน
อึกทึกทั่วทุกแดน                  
คงขาดแคลนคนร้อยเรียง

เพลงเรือต่างลาลับ                
ลูกคู่ขับก็ขาดเคียง
หม่นหมองโอ้จองเปรียง       
 ไม่ทันไรก็ไร้รอย
ตำรับนพมาศล่ม                   
กระทงจมกระทดถอย
น้ำค้างหล่นพร่างพร้อย         
เปลวเทียนดับไม่กลับคืน
( สืบสู่อนาคตกาล)
ประทัดประทุเปรี้ยง             
ตระหนกเพียงยินเสียงปืน
ดอกไม้แห่งไฟฟืน              
มาเผาใจให้ไขว่เขว

โลกใหม่วิไลศรี                 
ประเพณีจึงรวนเร
กระทงคงหันเห                
และห่างหายจากสายธาร